மலைநாட்டுத் தமிழர்கள்

தோட்டத் தமிழர்கள், இந்திய வம்சாவளி தமிழர்கள், மலைநாட்டுத் தமிழர்கள், நாடற்றவர்கள் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் எனும் பல பெயர்களில் இலங்கையின் பெருந்தோட்டங்களில், தேயிலை ரப்பர் தொழில்துறைகளில் அடிமைகள் போன்று தலைமுறை தலைமுறையாக வாழவைக்கப்பட்டிருக்கும் ‘ஒரு தமிழ்ச்சமூகம்’ பற்றிய தனது புரிதலாக, உமா மகேஸ்வரன் தலைமையில் இயங்கிய தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக் கழகத்தின் வெளியீடாக கொண்டு வந்திருக்கக் கூடியதே THE UPCOUNTRY TAMILS - The Wretched of the Earth (மலைநாட்டுத் தமிழர்கள் உலகில் மோசமாக பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினர் ) எனும் இந்த ஆங்கில நூல்.

இந்த நூல் குறித்த பார்வைக்கு வருவதற்கு முன் நடைமுறை அரசியலுடன் தொடர்புபடுத்திய விடயம் ஒன்றைப் பார்த்துவிட்டு வருவது பொருத்தமானது.

கடந்தவாரம் (23/01/2021)ஒரு வானொலி நிகழ்ச்சி. அதில் இலங்கைத் தமிழரசு கட்சியின் நாடாளுமன்ற எம்.ஏ.சுமந்திரன் நேர்காணல் செய்யப்படுகிறார். அவரிடம் கேட்கப்பட்ட ஒரு கேள்வி, தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள விவகாரம் தொடர்பில் உங்கள் கருத்து நிலைப்பாடு என்ன? என்பதாக இருந்தது.அதற்கான அவரது பதில்; அதற்கு ‘கூட்டு ஒப்பந்தம்’ மூலமாக தீர்வு காண்பதே சரியானதாகும். அங்கே தோட்டங்கள் தனியார் கம்பனிகளிடமே வழங்கப்பட்டுள்ளன. எனவே அவர்களோடு பேரம்பேசி கூட்டு ஒப்பந்தம் மூலம் தீர்வு காண்பதே சரி என நினைக்கிறேன்.அரசாங்கம் தலையீடு செய்வதில் எந்த பிரயோசனமும் இல்லை என்பதாக அமைந்தது.

இலங்கைத் தமிழரசு கட்சியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் சட்டத்தரணியுமான எம்.ஏ.சுமந்திரன் கூறிய எந்த பதில் ஒரு சட்டத்தரணியின் பதிலாக, சரியானதாகவும் இருந்ததுவே அன்றி அரசியல்வாதியுடைய பதிலாக இருக்கவில்லை. அதுவும் ‘இலங்கைத் தமிழரசு கட்சியின்’ பேச்சாளராக, நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக அந்த பதில் ஏற்புடையதாக இருக்கவில்லை.

இலங்கைத் தமிழரசு கட்சிக்கு ஒரு வரலாறு இருக்கிறது. இலங்கை சுதந்திரமடைந்ததோடு உருவான அந்த கட்சிக்கு 70 ஆண்டுகால வரலாறு உண்டு. அந்த வரலாற்றின் ஆரம்பமே மலைநாட்டுத் தமிழர் தொடர்பானது என்பதுதான் இங்கே குறித்துரைக்கத்தக்கது.

சுதந்திர இலங்கையின் முதலாவது பாராளுமன்றத்தில் முதல் பத்து மாதங்களுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டச் சட்டம் இந்திய வம்சாவளி மக்களின் ( மலைநாட்டுத் தமிழர் உள்ளடங்களாக) இலங்கைக் குடியுரிமையைப் பறிக்கும் சட்டம். இதற்கு ஆதரவாக எதிராக வாக்களிப்பது தொடர்பில் அகில இலங்கைத் தமிழ் காங்கிரஸ் கட்சிக்குள்ளே ஜி.ஜி.பொன்னம்பலம், எஸ். ஜே.வி.செல்வநாயகம் ஆகியோரிடையே கருத்து முரண்பாடு ஏற்படவே, எஸ். ஜே.வி.செல்வநாயகம் ( தந்தை செல்வா) பிரிந்து சென்று ‘இலங்கைத் தமிழரசு கட்சி’ யை உருவாக்கினார் என்பது தொடக்க வரலாறு. அதற்குப் பின் அந்த கட்சிக்கு இற்றைவரையான நீண்ட வரலாறு இருக்கலாம்.

இது நடந்தது 1948, 1949 களில். அப்போதிருந்து 20 ஆண்டுகள் கழித்து இன்னுமொரு அரசியல் நிகழ்வு ஒன்று நடந்தது. அதுதான் ‘தமிழர் கூட்டணியின்’ உருவாக்கம். இந்தக் கூட்டணியில் அன்று பிரிந்து சென்ற அகில இலங்கை தமிழ் காங்கிரசும், இலங்கைத் தமிழரசு கட்சியும் இணைந்ததோடு, தாம் எதற்காகப் பிரிந்தார்களோ, அதாவது மலையகத் தமிழர்களின் வாக்குரிமைப் பறிப்புக்காக சண்டையிட்டுப் பிரிந்து கொண்டவர்கள் அதே மக்களின் அரசியல் தொழிற்சங்க அமைப்பான இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸையும் இந்த தமிழர் கூட்டணியில் இணைத்துக் கொண்டார்கள்.

சௌமியமூர்த்தி தொண்டமானையும் சேர்த்து மூன்று தலைவர்களுமே கூட்டணியின் இணைத் தலைவர்களாகவும் இருந்தார்கள். 1976 ஆம் ஆண்டு இந்தக் கூட்டணி தமிழர் ( ஐக்கிய ) விடுதலைக் கூட்டணியாக உருப்பெற்றதோடு, வட்டுக்கோட்டையில் மாநாடு கூட்டி தனித் தமிழ் ஈழம் ஒன்றே தமிழர் விடுதலைக்கு தீர்வு என ‘வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம்” நிறைவேற்றினார்கள். எனினும் இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸ், இந்த கூட்டணியில் இருந்தும் அந்தத் தீர்மானத்தில் இருந்தும் தம்மை விலக்கிக் கொண்டது. அது சரியான முடிவும் கூட.

இந்த 1950 க்கும் 1970 ஆம் ஆண்டுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இலங்கைத் தமிழரசு கட்சியானது ‘ இலங்கைத் தொழிலாளர் கழகம்’ என்ற தொழிற்சங்கத்தை 1962 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கி மலையகப் பெருந்தோட்டங்களில் தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டிருந்தது.

இவ்வாறு தமது கட்சியின் உருவாக்கத்திற்கான அடிப்படையாகவும், தாம் உருவாக்கிய கூட்டணியில் பங்காளியாகவும் மலையகத் தமிழர்களை தம்மோடு இணைத்துக் கொண்டதோடு தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு என தொழிற்சங்க இயக்கமும் நடாத்திய இலங்கைத் தமிழரசு கட்சி இப்போது தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள விடயத்தில் அரசாங்கத் தலையீடு அவசியமற்றது என்ற நிலைப்பாட்டை எடுக்குமானால் அதுவே இங்கு விசித்திரமான விடயமாக உள்ளது.

இந்த நிலையிலேயே 1976 க்குப் பின் வடக்கு கிழக்கில் தமிழர் விடுதலைக்காகத் தோற்றம் பெற்ற இளைஞர் (விடுதலை) இயக்கங்கள், மலையகத் தமிழர்கள் தொடர்பாக எத்தகைய நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருந்தன என்பது பற்றிய பார்வை அவசியமாகிறது. அவற்றுள் ஈரோஸ் இயக்கம் தமது ‘ஈழம்’ சிந்தனைக்குள் மலையகத்தையும் சேர்த்து வரைந்திருந்தார்கள் ( Sketch ). நாம் ஈழவர், நமது மொழி தமிழ், நம்நாடு ஈழம் என்பது அவர்களது கோஷமாக இருந்தது. இது குறித்த நூல்களும் உள்ளன.

1989 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற பொதுத்தேர்தலில் நுவரெலியா மாவட்டத்தில் தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக் கழகம் ( புளோட்), அப்போது இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸில் இருந்து வெளியேறியிருந்த பெரியசாமி சந்திரசேகரனையும் ( பின்னரே மலையக மக்கள் முன்னணியின் ஸ்தாபகத் தலைவரானார்) இணைத்துக் கொண்டு களம் இறங்கி இருந்தது. அந்த ‘புளோட்’ ( தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக் கழகம்) மலையகத் தமிழர் தொடர்பில் எத்தகைய நிலைப் பாட்டைக் கொண்டிருந்தது என்பதை விளக்குவதே இந்த நூல்.

26 பக்கங்பளைக் கொண்ட இந்தச் சிறிய ஆங்கில நூல் அந்த அமைப்பின் பெயரிலேயே தொகுக்கப்பட்டு வெளிவந்துள்ளது. அதுவும் இந்தியாவில் ( சென்னையில்) வெளிவந்துள்ளது என்பது அவதானத்துக்கு உரியது. வெளிவந்த ஆண்டு குறித்த தெளிவான பதிவு ஒன்று இல்லாதபோதும் 1983, 1985 ஆம் ஆண்டுகளில் அமைப்பின் தலைவர் உமா மகேஷ்வரன் கூறியதான இரண்டு கருத்துகள் ( Messages) நூலில் ஆண்டுகளுடன் குறிப்பிடப்பட்டு சேர்க்கப்பட்டுள்ளதை அவதானிக்க முடிகிறது. எனவே இந்த நூல் வெளிவந்திருக்கக் கூடிய ஆண்டு 1986 ஆக இருக்கலாம்.

இந்த நூலில் உமா மகேஷ்வரன் கூறும் இரண்டு கருத்துக்களை இங்கே சுருக்கமாகச் சொல்லாம்.

“வவுனியா, கிளிநொச்சி, மலையகத்தில் வாழும் தொழிலாளர்கள்( Workers), விவசாயத் தொழிலாளர்களுடன் ( Peasants) மட்டக்களப்பில் வாழும் மீனவர் சமூகமும் பாதுகாப்பும் அரணும் வேண்டி நிற்கிறார்கள்” (1983 - உரை - அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகம்).

“ தோழர்களே நாம் மொழியாலும் பௌதிகமாகவும் பிரிந்து நின்றாலும் நம்மை ஒடுக்கும் ஏகாதிபத்தியம் ஒன்றுதான். அந்த எதிரியை எதிர்கொள்ள கரம் கோர்ப்பொம்” ( 1985 மேதினச் செய்தியில் சிங்கள மக்களை நோக்கி)

இவை எல்லாம் நடைமுறைச் சாத்தியம் கண்டனவா என்பதற்கு அப்பால் மலையகத் தமிழர் சமூகம் குறித்த புளோட் டின் வாசிப்பு எப்படியானதாக இருந்தது என்பதற்கு இந்த நூல் நல்ல ஆதாரமாக உள்ளது.

மலையகத் தமிழர்களின் வரலாற்றை 1842 இல் இருந்தே அணுகுவது
1947 ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் மலையகத் தமிழர்கள் ஏழு நாடாளுமன்ற உறுப்புரிமையைப் பெற்றதோடு அவர்கள் மேலதிக 13 தொகுதிகளின் உறுப்புரிமையை அப்போதைய அரசுக்கு எதிராக உருவாக்கியமை
1930 களில் இருந்து மலையகத் தமிழர் எதிர்ப்பு சிங்களத் தரப்பில் தலை தூக்கியமை
1948 ஆம் ஆண்டு வடக்குத் தமிழர் தரப்பு மலையகத் தமிழரின் வாக்குரிமைப் பறிப்புக்கு ஆதரவாக வாக்களித்த துரதிஷ்ட்டம்.

1964 ஆம் ஆண்டு மலையகத் தமிழர்களை நாடு கடத்துவதற்கு இலங்கை - இந்திய அரசுகள் செய்து கொண்ட ‘சிறிமா சாஸ்த்திரி’ ஒப்பந்தம் ஆகியவற்றோடு இணைத்து அவர்களின் வரலாற்றை அணுகி நோக்கி இருக்கிறது. மறுபுறமாக இலங்கையில் மலையகத் தமிழர்களது,
வீடமைப்பு
நாட்கூலி
கல்வி
சுகாதாரம்
முதலான விடயங்களையும் ஆராய்ந்து தமது பார்வையை ஆழப்படுத்திக் கொண்டுள்ளதை அவதானிக்க முடிகின்றது.

150 வருடகாலமாக மலையகத்தமிழர்களுக்காக உள்ள வீடமைப்பு முறைமையில் உள்ள ‘லைன்’ வீட்டு அமைப்பு முறை தொடர்பிலும் அங்கு இருக்கக் கூடிய மலசலகூட வாய்ப்புகள் ஏகாதிபத்தியவாதிகளின் எண்ணங்களின் வெளிப்பாடுகள் என்பனவும் பதிவு பெற்றிருக்கின்றன.இதன்போது இலங்கை கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவராக இருந்த என்.சண்முகதாசனின் நூலில் இலங்கைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களும் அவர்களது எதிர்காலமும் எனும் அத்தியாயம் பற்றியும் மேற்கோள் காண்பிக்கப்பட்டுள்ளது.

நாட்கூலி தொடர்பில் ஆராயும்போது 1984 ஆம் ஆண்டு வில்மட் பெரேரா ஆணைக்குழுவின் பரிந்முரைப்பான ஒரு நாளைக்கு 5 ரூபா 20 சதம் எனவும் மாதாந்தம் அது 135/= ஆக அமைய வேண்டும் என்ற பரிந்துரைப்பையும் சுட்டிக்காட்டி அதில் இருந்து மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்காக வழங்கப்படும் நாட்கூலி தொடர்பிலும் அது ஏனைய தொழிலாளர்களிடத்மில் இருந்து எவ்வாறெல்லாம் வேறுபடுகின்றது என்பதாகவும் ஆய்வு செய்துள்ளது.

Master plan for Tea என அப்போது மேற்கொண்ட மாதிரி கணக்கெடுப்பு ஆய்வு ஒன்றில், ஊழியர் சேமலாப நிதியம், ஊழியர் நம்பிக்கை நிதியம் உள்ளடங்களாக மாதச்சம்பளமாக சராசரியாக 200/= வழங்கபடுதல் வேண்டும் என்ற சராசரி பரிந்துரைப்புப் பற்றியும் கூட பதிவு செய்கிறது. அந்த காலத்தில் நடைபெற்ற தொழிலாளர் வேலை நிறுத்தப் போராட்டங்களும் ஆய்வறிக்கைகள் குறித்தும் கூட கவனம் செலுத்தப்பட்டுள்ளது.

கல்வி நிலை குறித்த ஆய்வுகளின் போது ஐந்தாம் வகுப்பு வரை மாத்திரமே கொண்ட தோட்டப் பாடசாலை முறைமை தொடர்பாக விவாதிக்கப்படுவதுடன், அப்போதைய Economic Review சஞ்சிகையில் அது குறித்து வெளிவந்த ஆய்வுக் கட்டுரையும் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது.

சுகாதாரம் தொடர்பாக கருத்துரைக்கும் போது, அங்குள்ள குறைந்த மட்ட கூலி வழங்குதலை வெளிப்படுத்தும் ‘நிலைக் கண்ணாடியாக’ அங்குள்ள சுகாதார நிலை நிலவுவதாக கருத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் மிக முக்கிய தகவலாக ஒரு விடயம் பதிவாகி உள்ளது. அதாவது நாடு முழுவதும் இலவச சுகாதார சேவை நடைமுறையில் உள்ளபோது தோட்டத் தொழலாளர்கள் அந்தச் சேவையைப் பெற்றுக் கொள்ள தோட்ட நிர்வாகம் வருடாந்தம் ஒரு தொழிலாளிக்கு 3 ரூபா 50 சதம் வீதம் அரசாங்கத்துக்குச் செலுத்த வேண்டும். அதனைச் செலுத்தாமல் விடுவதனால் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்குத் தேவையான சுகாதார சேவையைப் பெற்றுக்கொள்ள அரச மருத்துவ மனைகளுக்கு தோட்ட நிர்வாகம் தொழிலாளர்களை அனுப்புவதில்லை. தாம் நடாத்தும் தோட்ட வைத்திய நிலையங்களில் ஏதாவது ஒரு மருந்தைக் கொடுத்து சமாளித்து விடுவார்கள்.

அப்படியே தோட்ட நிர்வாகம் அரசுக்கு ஆண்டுதோறும் 3 ரூபா ஐம்பது சதம் செலுத்துவதாக இருந்தாலும் அவை தொழிலாளியின் உழைப்பில் இருந்தே கழிக்கப்பட்டு செலுத்தப்படும். எனவே எல்லோருக்கும் இலவச சுகாதார சேவை என இந்த நாட்டில் இருக்க தோட்டத் தொழிலாளர்கள் மாத்திரம் (தோட்ட நிர்வாகம் ஊடாக ) பணம் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டிய துர்ப்பாக்கிய நிலை.

இந்த முறைமை அவர்களது நாட்கூலியைக் குறைக்கும் என்பதையும் அதாவது இதனை அரசாங்கத்துக்கு செலுத்தும் தோட்ட நிர்வாகம் அதனை தொழிலாளிக்கான சேவையின் ஒரு பகுதியாக சேர்ப்பதனால் நாட் கூலியை உயர்த்த தயங்கிவருகின்றன.

இந்த நூல் 1980 களின் நடுப்பகுதியில் வெளிவந்த போது இருந்த நிலைமையே இப்போதும் தொடர்வது எத்தனை துரதிஷ்டமானது. கடந்த 2021-01-20 ஆம் திகதி Daily Mirror ஊடகத்துக்கு கருத்துத் தெரிவித்து இருக்கும் முதலாளிமார் சம்மேளனத்தின் பேச்சாளர் ரொஷான் ராஜதுரை இவ்வாறு கூறுகிறார்:

“தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு சம்பளம் முதல் சுகாதார சேவை அரசாங்கம் பெற்றுக் கொடுப்பதில்லை. தோட்டக் கம்பனிகளே பெற்றுக் கொடுக்கின்றன. அந்த தொழில் துறையின் பலம் பலவீனத்தை அதனை செய்பவர்களே அறிவோம். உண்மையில் அரசாங்கம் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள விடயத்தில் தலையிடக்கூடாது” ( ரொஷான ராஜதுரை - முதலாளிமார் சம்மேளனத்தின் பேச்சாளர் -

“The Government does not provide for these workers. From salaries to medical facilities, it is the tea companies that are looking after these plantation workers. First of all, the government really should not get involved in wage setting because it is only those who are in the business know the strengths and weaknesses of the sector. Anyone can give political promises. But, when practically speaking, fulfilling such promises is not possible at the moment,” Mr. Rajadurai said.( Daily Mirror 20-01.2021)

இந்தக் கருத்து தோட்டப் பகுதி சுகாதார துறையில் அரசாங்கம் ஈடுபடவில்லை என்பதைக் காரணம் காட்டி எவ்வாறு கூலி உயர்வு மறுக்கப்படுகிறது என்பதற்கு மிகப் பெரிய சான்றாகும்.எனவே கூலி உயர்வு விடயத்தில் அரசாங்கம் தலையிடக் கூடாது என முதலாளிமார் சம்மேளனம் கேட்பது போலவே, இந்த மக்களும் இலங்கை நாட்டின் பிரஜைகள் எங்களுக்கு அரச சுகாதார சேவையை வழங்கு, அதற்காக தோட்டக் கம்பனிகள் கழித்துக் கொள்ளும் தொழிலாளர்களின் ஊதியத்தின் ஒரு பகுதியை நட்கூலியில் சேர்த்துக் கொடுத்தல் அவர்களது சம்பளமும் கூடும் கம்பனிகளிடம் அடிமையாக வாழும் நிலைமையும் மாறும் என்பதற்காகவே அரசாங்கத்தின் தலையீடு வேண்டப்படுகிறது என்பதனை அரசியல்வாதிகள் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஆனாலும் இன்றைய நிலையில் கம்பனிகளின் பிரதிநிதிகளைப் போலவே அரசியல் பிரதிநிதிகளும் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள விடயத்தில் அரசாங்கத்தின் தலையீடு அவசியமில்லை என்ற மனப்பாங்கைக் கொண்டிருப்பது துரதிஷ்டவசமானது.

எம்.ராமலிங்கம் ( ராகலை) - ஈரோஸ் சார்பாக மலையகத்துக்கு என தேசிய பட்டியல் நிமனம் பெற்றவர்.

இந்த நூலைப் பொறுத்தவரை புளோட் இயக்கத்தின் பிரசார ஏடாக மலையகத் தமிழர்களை தமது அமைப்பு சார்ந்து கவர்வதற்கான அதுவும் இந்திய வம்சாவளியினரான அவர்கள் பற்றி இந்தியாவில் வெளியிட்ட நூல் என்பதன் அடிப்படையிலேயே நோக்க வேண்டி இருக்கிறது. இந்த நூலில் மலையகத் தமிழர்களுக்கு இரண்டு தெரிவுகளைச் சுட்டுக்காட்டும் புளோட் அமைப்பு ஒன்றில் அவர்கள் மலையகத்தில் தொடர்ந்து வாழலாம் அன்றில் வடக்கில் வன்னியில் வந்து குடியேறலாம் அதற்கு தாம் உறுதுணையாக இருப்போம் என்பதாக தெரிவித்துள்ளது. அத்தகைய தெரிவை மேற்கொண்ட மலையகத் தமிழர்களின் வன்னி, கிளிநொச்சி வாழ்க்கை அவலம் குறித்து தனியாக ஒரு நூல் எழுதலாம்.

ஆனாலும் மலையகத் தமிழர்கள் குறித்த அரசியல் உரையாடலைச் செய்வதற்கு அந்த மக்கள் குறித்த வரலாற்று பூர்வமானதும் தத்துவார்த்த ரீதியுமான ஆய்வுகள் அவசியம் என்பதற்கு இந்த நூல் ஆதாரமான ஒரு சான்றாக அமைந்துள்ளது எனலாம்.

(முற்றும்)


ஆறாவடுவின் தொடர்ச்சியாக அஷேரா

 - மல்லியப்புசந்தி திலகர்
1990 களில்தான் ஐரோப்பிய நாட்டில் வாழும் இலங்கையர் ஒருவர் இலங்கை வந்திருந்தபோது முதன் முறையாக புலம்பெயர்ந்த ஒருவரை சந்தித்த அல்லது பார்த்ததாக நினைவு. அப்போது அவரை வெளிநாட்டில் இருந்து வந்திருக்கிறார் என்றுதான் அழைத்தோம். புலம்பெயர்ந்தவர் என்ற சொல்லே அப்போது தெரியாது. அவர் அழகாக இருந்தார். அவர் ஆங்கிலம் பேசும் அழகே தனியாக இருந்தது. அவரது நடை, உடை பாவனை, இலங்கை குறித்த பார்வை ( ஏளனமாக என்றுகூட கொள்ளலாம்) புலம்பெயர்ந்தவர்கள் ஒரு வசதியான வாழ்க்கை வாழ்கிறார்கள், அவர்கள் எல்லோருமே இப்படித்தான் இருப்பார்கள் எனும் ஒரு எண்ணத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தது என்னவோ உண்மைதான்.

2010 க்குப்பிறகு சந்திக்க்கிடைத்த அந்த ‘வெளிநாட்டுக்காரர்களில்’ வேறு விதமானவர்களும் இருக்கிறார்கள் எனப் புரிந்து கொள்ளும் அளவுக்கு பலருடன் பழக்கம் ஏற்பட்டது. அப்படியானவர்கள் பலரைப் பார்த்து, பழகியபின் 90 களின் பார்வை மாறியதும் உண்மையே.

ஆனால் 2018 ல் சுவிஸ் - பேர்ன் நகரில் சந்திக்கக் கிடைத்த அல்லது பார்க்கக் கிடைத்த புலம் பெயர்ந்த ஒருவரைப் போல அதற்கு முன்னரோ அல்லது பின்னர் இலங்கையிலோ வெளிநாட்டிலோ காணக்கிடைக்கவில்லை. சயந்தனின் ‘அஷேரா’ வில் வரும் அற்புதம் எனக்கு அந்த ‘பேர்ன்’ ஈழத்தமிழர் போலவே தெரிந்தார்.

முதல் தடவையும் மூன்றாவது தடவையும் சுவிஸ் சென்றிருந்த பொழுதுகளில் சுவிஸ் மலைகளைத் தரிசிக்க என்னை அழைத்துப் போயிருந்தார் சயந்தன். அவர்தான் அஷேரா எனும் இந்த நாவலின் ஆசிரியர். அந்த மலைகள் பற்றி அல்லது ஏரிகள் பற்றி எனக்கு விளக்கிச் சொல்வார் சயந்தன். அந்த வரலாறுகள் பெரிதாக புரியாதபோதும் சாராம்சத்தைப் புரிந்து கொள்வேன்.அப்படித்தான் அஷேரா என்ற பாத்திரப் பெயர் பற்றிய புரிதல் எனக்குள் நிகழ்ந்திருக்கிறது எனலாம். ஆனால் அந்த பின்னணியில் தமிழீழ போராட்ட அரசியலை முன்வைத்து முன்னகரும் நாவலின் பிரதான பாத்திரமாக வரும் அருள்குமரன் சயந்தனைப் போல தோற்றம் கொண்ட ஒருவராகவே வாசிப்பின்போது என்னோடு உலாவந்தார்.

இரண்டாவது சுவிஸ்பயணத்தில் அந்த அற்புதம் போன்ற ஈழத்தமிழரைச் சந்தித்த காசு மாற்றும் கடையின, (Exchange ) கவுண்டரில் உட்காரந்திருந்த பெண் பெயர் அபர்ணாவாக இருக்குமோ என எண்ணினேன். நாவலில் வரும் அபர்ணா அப்படித்தான் கொழும்பில் இருந்து புலம்பெயர்ந்த யாழ்ப்பாண பெண். ஈழப்பிரச்சினையை கொழும்பில் இருந்து பத்தரிகையில் பார்த்தே பிரச்சினையாகி சுவிஸ் அகதியாகியிருந்தார். அருள்குமரனும், அபர்ணாவும் நடந்து திரியும் வீதிகள் நானும் சயந்தனும் நடந்து திரிந்த வீதிகளாக அந்நியமின்றி இருந்தன.

‘கந்தன் கருணைப் படுகொலை’ என்றால் என்னவெற தெரிந்தாலும், அது எப்படி நடந்தது என அண்மையில் ஒரு முகநூல் பதிவில் வாசிக்க கிடைத்தது. அந்தப் பதிவு அதில் இருந்து தப்பிய ஒரு தைரியமான ஒருவரால் வழங்கப்பட்ட வாக்குமூலமாக பதிவாகி இருந்தது. அது அற்புதமெனும் எனும் பின்னாளில் தைரியம் குன்றிப்போன ஒருவரின் வாக்குமூலமாக அஷேராவில் பதிவாக்கம்பெறுகிறது. கந்தன் கருணைப் படுகொலைக்கு அகப்பட்டவர்களில் 80 களில் உயர்தர விஞ்ஞான பிரிவில் கல்விகற்று சித்திபெற்ற மருத்துவ பீடத்துக்கு தெரிவான மலையக இளைஞர்கள் ஓரிருவரும் இருந்தனர் என மிக அண்மையில் உறுதியான தகவல்கள் கிடைத்திருந்தன. புலிகள் அவர்களைக் கொல்லும் காட்சிகள் காட்டுமிராண்டித்தனத்தின் உச்சம்.

சுவிஸ் ரவி எழுதிய ‘குமிழி’ நாவலில் வரும் ‘புளோட்’ கதைகள் பல அஷேராவிலும் வருகின்றன. அந்த தமிழகப் பண்ணையார் வீட்டுக்குத் தப்பிப்போன நிலையில் வந்த காட்சிகளை குமிழியிலும் வாசித்த போதும் அஷேராவில் பண்ணையாரையும் சுட்டுக் கொன்ற போது, இந்த ஈழப்போர் இந்தியாவில் ராஜீவ் காந்தியை மட்டும் கொல்லவில்லை எனும் எண்ணத்தைத் தந்தது. தனது சொந்தங்களையே உப்புக்கண்டம் போடும் அளவுக்கு கொடூரமான பயிற்சி பாசறைகள் தமிழ் இயக்கங்களில் இருந்தன என்பதை எத்தனை பேர் நம்புவார்கள்.குமிழி, அஷேரா போன்ற நாவல்கள் இதனைப் பதிவு செய்கின்றன.

 அஜித் போயகொட வின் ‘நீண்ட காத்திருப்பு’ எனும் நினைவுப் பதிகையை அண்மையில்தான் வாசிக்க கிடைத்தது. இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போரில் ஈடுபட்ட இராணுவத்தரப்பின் அட்டூழியங்களையே படிக்கும் தமிழர்தரப்பு வாசிக்க வேண்டிய நூல் அது.அந்த அஜித் எனும் கப்டன் புலிகளால் கைது செய்யப்பட்டிருந்த சூழலின் ஒரு பாத்திரமாக அஷேராவில் வந்து போகிறார். அந்தச் சூழலில் அவரது சிங்களத்தை தமிழுக்கு மொழிபெயர்க்கும் அவந்தி சிங்களத் தாய்க்கும் மலையகத்தமிழ் தந்தைக்கும் பிறந்தவள். அவள் பின்னாளில் வாழும் ஒருகொடவத்தை சேரி, தக்‌ஷிலா சுவர்ணமாலி எழுதியுள்ள ‘பொட்டு’ சிறுகதைச் சூழலில் வரும் சேரியை மனதுக்குள் கொண்டு வருகிறது. கொழும்பு 7 குண்டுவெடிப்புகளுக்கு அப்பாவிகளின் சேரிகளை அபகரித்துக் கொண்ட அரசியலை ‘பொட்டு’ போலவே அஷேராவும் பேசுகிறது. அதேபோல மருதானை பொலீஸ் நிலையம் அருகே நிகழ்ந்த குண்டு வெடிப்பும், அருகே சென்ற வாகனத்தில் பயணித்த பாலர் பள்ளி சிறுவர்களின் கதறல்களும் அப்போது கொழும்பில் வாழ்ந்த என்னைப் போன்றவர்களுக்கு அந்நியமாகத் தெரியவில்லை.

கொழும்பு நூலக ஆவணவாக்கல் சபை பகுதியில் ஏதோ ஆவணங்களைத் தேடச் சென்ற வேளை வாசிக்க கிடைத்த கட்டுரை, வி.டி.தர்மலிங்கம் எழுதிய ‘மலையகம் எழுகிறது’ எனும் நூலுக்காக இர.சிவலிங்கம் எழுதிய முன்னுரை. வெளிவராத அந்த நூலின் முன்னுரை நூலினை வெளியிடத் தூண்டியது. அந்தப் பணியை சயந்தன் உள்ளிட்ட ‘எழுநா’ நண்பர்கள் சில காலத்தில் செய்து இருந்தார்கள். அதன் பிரதிகளைப் பெற்றுக் கொள்ள தமிழகம் சென்ற போது பதிப்பக பொறுப்பாளர் வேடியப்பன் இதனையும் கொடுக்கச் சொன்னார் கொடுத்த ஒரு பிரதி ‘ஆறாவடு’.

ஆறாவடு சயந்தனின் முதல் நாவல். கொடைக்கானல் தொடங்கி ஊட்டி போகும் பஸ் பயணத்தில் வாசித்து முடித்த அதே வேகத்தில் என்னால் அஷேராவையும் வாசிக்க முடிந்தது. இடையில் வெளியான ‘ஆதிரை’ இந்த வேகத்தில் செல்லவில்லைதான். ஆனாலும் பல விமானப் பயணங்களில் வாசிக்க முடிந்தது. ஆதிரை வன்னி வாழ் மலையகத் தமிழர்களையும் இணைத்த புதினம். அஷேராவிலும்கூட ‘தமிழ்நாட்டின் சிலோன்காரர்களை’ நினைவுபடுத்திச் செல்கிறார் சயந்தன்; அருள்குமரன் ஊடாக.
ஆறாவடுவின் தொடர்ச்சியாக அஷேராவைப் பார்க்கவும் முடிகிறது. ஈழப்பிரச்சினையோடு

அகதிகளாக ஐரோப்பாவில் தஞ்சம் கோரி நிற்கும் ஏனைய நாட்டினரையும் குறிப்பாக ஆப்கானிஸ்தான் நாட்டவரையும் அஷேராவில் வாசிக்க முடிகிறது. ஆறாவடு இத்ரிஸ் கிழவனையும் நினைவுறுத்தியபடி.

நாவல் கூறும் நுட்பத்தில் புதுமை செய்யும் சயந்தனின் அஷேரா, நாடக காடசிகள் போல மாறி மாறி வருகிறது. வாசகன் நிதானித்து காட்சிகளை கட்டமைத்துக் கொள்ளவும் முன்பின் அத்தியாயங்களைத் தொகுத்துக் கொள்ளவும் வேண்டிய தேவை இருக்கிறது.ஆதிரையில் சயந்தனுக்கு வர மறுத்த தூஷண வார்த்தைகளை அஷேராவில் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்து வரும் சயந்தனில் (அந்த விடயத்தில்) தடுமாற்றமே தெரிகிறது. ஆனால் காமத்தை பேச முனைவதில் அவருக்கு இருந்த தயக்கத்தை உடைத்துக் கொண்டு வர முயற்சிக்கிறார். இது காலத்தால் வந்த மாற்றம் என்கிறார் சயந்தன்.

ஒவ்வொரு நாவலும் எழுதப்பட்ட கால இடைவெளிகளுக்குள்ளும் இலக்கியம், வாழ்க்கை, அரசியல் பற்றிய புரிதல்களில் பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு வந்திருக்கின்றன. என்னால் (தன்னால்) உணரக்கூடிய பெரிய மாற்றம் என்பது, ஆதிரை நாவலை எழுதும் போது, இனத்தின் கதையை,சமூகத்தின் கதையை, நியாயத்தைச் சொல்லவேண்டும் என்ற உந்துதல் அதிகம் இருந்தது. இன்று தனிமனிதர்களின் கதையை, நியாயத்தைச் சொல்வதில் கரிசனை’ என்பது சயந்தனின் முன்வைப்ப அல்லது வாக்குமூலம்.

இந்த மாற்றத்துக்கு சயந்தனுக்குள் நடந்திருப்பது வாசிப்பு. அது தனிநபர் உளவியல், சமூவியல், சமூக உளவியல் என பலதரப்பட்ட தாக்கத்தை சயந்தனுக்குள் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. அந்தத் தனிமனிதக் கரிசனையில் காம உணர்வுகளின் பக்கம் கவனம் அதிகம் போனது அல்லது எல்லா பாத்திரத்திலும் அதனைப் பொருத்திப் பார்க்க முனைவது சில இடங்களில் அபத்தமாகவும் தெரிகிறது.

அற்புதத்தின் உளவியலைச் சொல்வதில் வரும் பரிவு அருள்குமரனில் மாறுபட்டு நிற்கிறது. பெண்களின் பாலியல் சார் உளவியலைச் சொல்லவரும்போதும் ஆண்மனது எட்டிப்பார்க்கிறது.

ஒட்டுமொத்தமாக, ஈழப்போராட்டம் எனப்புறப்பட்டவர்களினதும் அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களினதும் தனிமனித உளவியல், சமூக உளவியல் தாக்கங்களின் ஊடே ஈழப்போராட்டத்தின் சமூகவியலைப் பதிவு செய்ய முனைகிறது அஷேரா. அருள்குமரன்தான் கதை முழுதும் வந்தாலும் அவருடன் கூடவே வரும் அற்புதம் மனதில் ஒட்டிக் கொள்கிறார்.

அந்த அற்புதம் சுவிஸ் - பேர்ன் நகரில் காசு மாற்றும் கடையில் கண்ட ஒருவரின் உருவத்தை நினைவு படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார். அவர் 90 களில் கண்ட வெளிநாட்டுத் தமிழரைப் போல ஆடம்பரமாக இல்லை. ஆங்கிலத்திலும் பேசவில்லை. தமிழில்தான் தானாக பேசிக் கொண்டு திரிந்தார் . ஆடைகளில் ஏதேதோ லேபல்களை ஒட்டியிருந்தார். அதில் ஈழ வரைபடமும் இருந்தது.தாடி வளர்த்து இருந்தார்.கையில் ஒரு கொடியை தோளில் சாய்த்தபடி வைத்து இருந்தார். முதிய தோற்றமும் வேறு. எப்போதோ ஒரு இயக்கத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும். சுவிஸ் - பேர்ன் நகரில் இப்படி தலைவிரிகோலமாய் சுயநினைவிழந்து சுற்றித்திரிவதை பார்க்க எனக்கு பரிதாபமாக இருந்தது.அவரை நான் பரிதாபமாக பார்ப்பதை நக்கலாகப் பார்த்த அபர்ணா போன்ற தோற்றத்துடன் கவுண்டரில் அமர்ந்திருந்த அந்த இளவயது ஈழ அகதியான சுவிஸ் ஈழப்பெண் அற்புத்த்தையும் கூட அப்படியே பார்த்தாள்.

அஷேரா - ஆறாவடுவின் தொடர்ச்சி என சொல்வது நாவலின் தொடர்ச்சி என்ற பொருளில் மட்டுமல்ல. வாசிக்க வேண்டிய நாவல் அஷேரா. 2021 சனவரியில் ஆதிரை பதிப்பக வெளியீடாக வந்துள்ள ‘அஷேரா’ இலங்கையில் பரவலாக கிடைக்கிறது.

 


நாடற்ற - நிலமற்ற - அதிகாரமற்ற இலங்கை பெருந்தோட்ட சமூகத்தின் காணி உரிமையும் வீட்டு உரிமையும்

மல்லியப்புசந்தி திலகர்
நிலம், சமூக பொருளாதார இருப்புக்கான அடிப்படையாக அங்கீகரிக்கப்படும் நிலைமை அதிகரித்துவரும் நிலையில் இலங்கையில் நிலம் தொடரான ஒரு பிரச்சினையாகவே இருந்துவருகிறது. குடும்ப மட்டத்தில் மாத்திரமல்லாது சமூக மட்டத்திலும் நிலம் பிரச்சினைக்குரிய ஒரு விடயமாகவே அமைந்துள்ளது. அது உணர்வுபூர்வமானதும் அரசியல் சார்ந்தமுமான பிரச்சினையாகவும் கூட இருக்கிறது. அரசாளுவோர் தங்களின் அதிகாரத்தைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் கருவியாகவும் இதனைக் கையாள்கின்றனர்.
நிலமானது வீடு, வேலை, உணவு உள்ளிட்ட இன்னும் பல மனித உரிமைகளுடன் பிணைக்கப்பட்ட ஒரு விடயமும் ஆகும். நிலத்தைக்கான உரிமை என்பது, ஒரு குழுவினரின் அடையாளமாக, வாழ்வாதாரமாக, ஏன் பிழைத்துவாழ்தலுக்கான அடிப்படையாகக்கூட அமைகிறது. ஏனைய மனித உரிமையை அனுபவிப்பதற்கான முன் நிபந்தனையாக நிலவுரிமை அமைதல் வேண்டும்.ஆனாலும் நிலவுரிமை சம்பந்தமான பிரச்சினைகள் உள்ளூரிலும், உள்நாட்டிலும் , சர்வதேசத்திலுமே போதியளவு பேசுபொருளாவதில்லை. ஏனெனில் நிலம் சார் பிரச்சினைகள் சிக்கலானவையானதாகும்.
மேற்படி குறிப்பினை பின்னட்டையில் தாங்கியவாறு இலங்கை மலையகப் பெருந்தோட்ட மக்களின் காணிப் பிரச்சினைகளையும் அதனோடுனைந்த வீட்டுப்பிரச்சினையையும் உள்நாட்டு , சர்வேச சட்டங்கள், மனித உரிமை வாசகங்கள், ஐ.நா பொது உடன்மாடுகள் என பலகோணங்களில் நின்று ஆராயும் ஆய்வறிக்கை ‘நாடற்ற - நிலமற்ற - அதிகாரமற்ற இலங்கை பெருந்தோட்ட சமூகத்தின் காணி உரிமையும் வீட்டு உரிமையும்’ ( Stateless,Landless, Powerless - Land & Housing Rights of Plantation Community in Sri Lanka )
கண்டி, மனித அபிவிருத்தித் தாபனம் 2012 ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டுள்ள இந்த ஆய்வறிக்கை இன்றைய திகதிக்கும் கூட பொருத்தமானதே. நிறுவனத்தின் தலைவர் பி.பி.சிவப்பிரகாசம் எழுதியுள்ள இந்த ஆய்வறிக்கை அறுபது பக்க சிறு நூலாக நான்கு அத்தியாயங்களைக் கொண்டதாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
முதலாவது அத்தியாயத்தில் அறிமுக குறிப்பாக காணி உரிமையும் மனித உரிமையும், உள்நாட்டு - சர்வதேச காணிச் சட்டங்கள், காணி உரிமைகள்தொடர்பான சர்வதேச சட்ட கட்டமைப்புகள், வீட்டுக்கான உரிமை, பெருந்தோட்ட சமூகத்தின் காணி உரிமை, வீட்டுரிமை பிரச்சினைகள், இந்த கற்கைக்கான அடிப்படைகள், நோக்கங்கள், முறைமை தொடர்பாக விபரிக்கப்படுகிறது.
இரண்டாவது அத்தியாயம் இலங்கைப் பெருந்தோட்டத் துறையின் திகில்நிலையும் எழுவினாக்களும், இலங்கைப் பெருந்தோட்டச் சமூகம், காணிப்பிரச்சினைகள், நிலநீக்கஞ்செய்யப்பட்ட பெருந்தோட்ட சமூகம், பெண்கள்- காணி- வீட்டு உரிமைகள், பிரஜாவுரிமையும் காணி மறுசீரமைப்பும், பெருந்தோட்டங்களின் தனியார் மயமாக்கம், பெருந்தோட்ட சமூகமும் காணி சார்ந்த பிரச்சினைகளும் முதலான விடயங்கள் ஆராயப்படுகின்றன.
மூன்றாவது அத்தியாயத்தில் சமகால பெருந்தோட்ட காணி பிரச்சினைகள், காணியும் அபிவிருத்தியும் தொடர்பான பிரச்சினைகள், மேல்கொத்மலை நீர்மின் திட்டம், பிரதேச சபைகளின் சேவைகள், கானல்நீராகிப் போயுள்ள காணியும் அபிவிருத்தியும் போன்ற விடயங்கள் ஆராயப்படுகின்றது.
நான்காம் அத்தியாயம் எதிர்காலத்திட்டம் பற்றியும் பரிந்துரைபளையும் வழங்குகிறது. இந்த ஆய்வினைப் பொருத்தவரையில் நான்காம் அத்தியாயம் முக்கியமான அம்சங்களைத் தாங்கி வந்துள்ளது எனலாம்.இலங்கை சர்வதேச மனித உரிமை சமவாயங்களில் கையெழுத்திட்டுள்ள CERD ( இனப்பாகுபாட்டை ஒழித்தல்), ICCPR ( சர்வதேச அரசியல் குடியியல் உரிமை), ICESCR ( சர்வதேச சமூக பொருளாதார கலாசார பண்பாட்டு உரிமைகள்) CRC ( குந்தை நல உரிமைகள்), MWC ( புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள்) CEDAW ( பெண்களுக்கு எதிரான பேதப்படுத்தலுத்தலை ஒழித்தல்) முதலான சமவாயங்களின்படி மலையகப் பெருந்தோட்ட காணி - வீட்டு உரிமைகளை அணுகும் மூலோபாயங்களை முன்வைக்கிறது.
இதற்கு தற்போதைய தொழிற்சங்க - அரசியல் தளத்திற்கு அப்பால் சென்ற மக்கள் நோக்கிய அரசியல் முன்வைப்பு ஒன்றையும் வேண்டி நிற்கிறது. சமூக பொருளாதார அரசியல் அதிகாரங்கள் மக்களுக்கு கிடைக்கத்தக்கதான பணிகளை நோக்கியதாக அரசியல், தொழிறசங்க, சிவில் சமூக, அரச்சார்பற்ற நிறுவனங்களின் இயக்கம் அமைதல் வேண்டும். பெருந்தோட்ட சமூகமானது சமத்துவமான சமூகநீதி மிக்க நிலைபேறான அபிவிருத்தியை அடையும் இலக்கினைக் கொள்ளுதல் வேண்டும்.
இந்த ஆய்வறிக்கையானது பின்வரும் பரிந்துரைகளையும் முன்வைக்கிறது.
  • இலங்கை அரசும் அரசாங்கமும் காணி, காணி பயன்பாடு தொடர்பில் பொதுக் கொள்கை ஒன்றை வகுத்தல் வேண்டும்.அரச காணிகள் மாத்திரமின்றி தனியார் காணிகள் தொடர்பிலும் உள்ளூர், மாகாண, தேசிய மட்ட கலந்துரையாடல்கள் அவசியமானது.

  • இலங்கை அரசானது சுயாதீன காணி ஆணைக்குழு ( காணி மறுசீரமைப்பு ஆணைக்குழுவுக்கு அப்பால்) ஒன்றை அமைப்பதுடன் அதன் மாகாண கிளைக் காரியாலயங்களும் அமைக்கப்பட்டு வினைத்திறனான காணிப் பயன்பாடும் கொள்கையும் நிகழ்ச்சிநிரலும் கொண்டதாக மக்களின் காணி உரிமை உறுதிப்படுத்தப்படல் வேண்டும்.

  • காணி தொடர்பிலான மக்களிடையே சமூகங்களிடையே ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய முரண்பாடுகளுக்கு தீர்வு காணக்கூடிய மூலோபாய திட்டங்கள் வகுக்கப்படுதல் வேண்டும்.

  • காணி தொடர்பான கொள்கையாக்கம்,காணி வரைபு, காணி அளவீடு, காணிப்பகிர்வு காணி குறித்தான தகவல்கள் உள்ளூர்,மாகாண,தேசிய மட்டத்தில் சமுதாய சிவில் சமூக கலந்துரையாடல் ஊடாக வெளிப்படைத் தன்மையுடன் பகிரப்படுதல் வேண்டும்.

  • பொதுவசதிகள் உடனான வீடமைப்புக்கும் மேலதிக வருமான மீட்டலுக்கும் ஏற்றதாக பெருந்தோட்ட சமூகத்தினருக்காக உருவாக்கப்படுதல் வேண்டும்.

  • தற்போதைய காலங்கடந்த லயன் வாழ்க்கை முறை மாற்றப்பட்டு அரச, பெருந்தோட்ட,தனியார்தோட்டங்களில் வதியும் அனைத்து குடும்பங்களுக்கும் வீடமைப்பு காணிகளாக 20 பேர்ச்சர்ஸ் வழங்கப்படுதல் வேண்டும்.

  • ஒவ்வொரு பெருந்தோட்ட குடும்பம் ஒன்றுக்கும் இரண்டு ஏக்கர் காணி வாழ்வாதார தேவைக்காக வழங்கப்படுதல் வேண்டும்.

இத்தகைய பரிந்துரைகளைச் செய்யும் அதேவேளை அதற்கான நியாயப்பாடுகளையும் அறிக்கை ஆதாரபூர்வமான தகவல்களுடன் முன்வைக்கிறது.
மலையகத் தமிழர் சமூகமானது தேசிய நீரோட்டத்தில் இருந்து நீண்டகாலமாகவே விலக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளது. அடிமைக்கூலி முறைமை போன்று வைக்கப்பட்டுள்ள இந்த மக்கள் காணி முதல் பல்வேறுபட்ட விதங்களில் அந்நியமாக்கப்பட்டுள்ளார்கள். 2009/2010 கணக்கெடுப்புகளின்படி 1.1 மில்லியன் சனத்தொகை சராசரி 4.3 குடும்ப உறுப்பினர் எண்ணிக்கையில் அண்ணளவாக 255813 குடும்பங்கள் பெருந்தோட்டப் பகுதியில் வாழ்கின்றனர்.
அரச, பெருந்தோட்ட பிராந்திய கம்பனிகள் வசம் சுமார் 250320 ஹெக்டேயர் காணிகள் காணப்படும் அதேவேளை 178092 ஹெக்டேயர் காணிகளே பயிர் பயன்பாட்டில் உள்ளது. ஏறக்குறைய 70000 ஹெக்டேயர் காணிகள் பயன்படுத்தப்படாமல் உள்ளன. அவை பிராந்திய கம்பனிகள் மட்டத்தில் 57442, ஜனவசம 6000, அரச பெருந்தோட்ட யாக்கங்கள் 5000 ஹெக்டேயர்கள் என ஏறக்குறைய மொத்த பயிர் காணிகளில் 25 சதவீதம் பயன்படுத்தப்படாமல் உள்ளது.
பயன்படுத்தப்படாமல் உள்ள காணிகளை பகிர்நதளிக்கப்பட உள்ளதாக தொடர்ச்சியாக ஆட்சிக்கு வரும் அரசாங்கங்கள் அறிவிக்கின்ற போதும் அவை பெருந்தோட்ட சமூகம் சார்ந்து நடைமுறைக்கு வரவில்லை. இரண்டுலட்சம் குடும்பங்கள் என சராசரியாக்க் கொண்டு தலா குடும்பத்துக்கு 20 பேர்ச்சஸ் எனக் கொண்டாலும் அது 40 லட்சம் பேர்ச்சஸ் ஆக அமையும். அதாவது சுமார் 10 ஆயிரம் ஹெக்டேயர்களே ஆகும்.. எனவே சுமார் 70 ஆயிரம் ஹெக்டேயர் பயன்படுத்தப்படாத நிலத்தில் ஏழில் ஒரு பங்கு நிலத்தைப் பகிர்ந்து அளித்தாலே தலா ஒரு குடும்பத்துக்கு 20 பேர்ச்சஸ் காணி என்ற அடிப்படையில் வீடமைப்புக்காக ஒதுக்க முடியும்.
இருநூற்றாண்டு காலமாக உழைக்கும் வர்க்கமாக நிலமற்ற சமூகமாக வாழும் மலையகப் பெருந்தொட்ட சமூகத்திற்கு காணி அல்லது நிலம் ஏன் அடிப்படை உரிமையாக அமைதல் வேண்டும் என்பதனை மனித உரிமை கண்ணோட்டத்துடன் முன்வைக்கும் இந்த நூல் அரசியல் கொள்கை வகுப்பாளர்கள், அரசியல் சமூக ஆர்வல்களின் வாசிப்புக்கு உள்ளாவது அவசியம்.

சிந்தனா மொழியை எழுத்துப்பிரதிகளாக்க முனையும் 'மந்திரிக்கப்பட்ட சொற்கள்'

மல்லியப்புசந்தி திலகர்

மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனக்கான சிந்தனா மொழி ஒன்றை கொண்டே இயங்குகின்றனர். அதனை, தான் கற்றுக் கொள்ளும் மொழிகளால் வெளிப்படுத்துகின்றனர். தனது தாய்மொழியே பெரும்பாலும் சிந்தனா மொழியாக அமைவதுண்டு. அல்லது சிறு வயதுமுதலே தாய்மொழி அல்லாத வேறு மொழியில் பரிச்சயம் பெறும் ஒருவர் அதே மொழியிலேயே சிந்திக்கவும் கூடும். சிந்தனா மொழியில் இருந்து தான் கற்றுக்கொண்டுள்ள வேறு மொழியில் பேசும்போது தனக்குள்ளேயே ஒரு மொழிபெயர்ப்பு இடம்பெறுகின்றது.

அந்த மொழி பெயர்ப்பின் திறமையே சரளமாக ( fluent) பேசுவதன் அளவிடையாகிறது. சில சந்தர்ப்பங்களில் தான் சிந்திக்கும் தாய்மொழியையே தாய்மொழியிலேயே மொழிபெயர்ப்பு செய்து மற்றைவர்களுக்கு புரியும் படியாக எழுதும்போது அல்லது பேசும்போது அதனை புனைவு அல்லது அபுனைவு எனலாம். புனைவு அல்லது அபுனைவு அல்லாது தான் சிந்திக்கிற அதே மொழிதலை அப்படியே எழுத்துரு ஆக்கி, வெளியே அடுத்தவர் வாசிக்க வெளியீடாக ( Out put ) தர முடியுமெனில் அத்தகைய எழுத்துப்பிரதிகள் மிகவும் வித்தியாசமான தன்மையைக் கொண்டிருக்கும். அத்தகைய வித்தியாசமான ஒரு பிரதியே இமாம் அத்னான் எழுதி இருக்கும் ‘மந்திரிக்கப்பட்ட சொற்கள்’.

அப்படியான ஒரு தொகுப்பொன்று ஈழத்திலிருந்து தமிழ்ச்சூழலுக்கு வருவதையிட்டு சந்மோஷமாக உள்ளது என இந்த நூலிக்கான பின்னுரையை எழுதி இருக்கும் கவிஞர் ரியாஸ் குரானா குறிப்பிடுகிறார்.

சில பிரதிகளுக்கான குறிப்புகளை முன்னீடுகளாக அல்லாது பின்னீடுகளாக எழுதவேண்டும்.குறிப்புகள் வாசகனை பிரதி நோக்கி ஆற்றுப்படுத்துபவனவாக அல்லாமல் வாசித்த பின்னர் அல்லது நுகர்ந்த பின்னர் வாசகனுடனான அனுபவத்தை கலந்துரையாடுவதாக இருக்க வேண்டும் என குறிப்பிட்டுள்ளார் பேராசிரியர் கா.சிவத்தம்பி ( மல்லியப்புசந்தி - (2007) பின்னுரை). அவ்வாறு வாசகனுடனான கலந்துரையாடலாக அமையும் ரியாஸ் குரானாவின் பின்னுரையுடனேயே இந்தப் பிரதி நூலாக்கம் பெற்றிருப்பது இன்னுமொரு சிறப்பு. உண்மையில் இந்த நூலை வாசித்து முடிக்கும் வாசகனுடன் ஒரு கலந்துரையாடல் இடம்பெறுவதை பின்னுரை உறுதி செய்கிறது.

மொத்தமாக 88 பக்கங்களில் வெளிவந்திருக்கும் இந்த நூல் ஈழத்துத் தமிழ் இலக்கிய சூழலில் புதுவரவுதான். 2018 ஆம் வெளிவந்த இந்த நூல் குறித்து பொதுவெளியில் உரையாடப்பட்ட அளவு குறைவாக இருக்கலாம். இந்த நூல் குறித்து உரையாட முனையும்போதும் அந்த உரையாடல் மொழியும் கூட சிந்தனாமுறை வெளிப்படுத்தும் தன்மை கொண்டதாக அமைதல் வேண்டும் அல்லது அமைந்து விடும்.

ஏனெனில் இவை கதைகள்,சிறுகதைகள், குறுங்கதைகள், கவிதை என மரபுசார்ந்த அமைப்பு வடிவங்களில் இருந்து வேறுபட்டு நிற்கின்றன. கதைபோல தெரியும் ஒரு பிரதி கவிதையாகவும் பார்க்கப்படும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது. உரையாடல்மொழியில் மட்டுமே அல்லது விவரண வடிவில் மட்டுமே அவை முழுமையான ஒரு கதை நிகழ்வாக அல்லது கவிதை நிகழ்வாக அமையப் பெறுகின்றன. சுருங்கச் சொன்னால் தனது சிந்தனா மொழியை அவ்வாறே எழுத்தில் பதிவு செய்யவும் அதனை தமிழில் தருவதற்கும் முயற்சித்துள்ளார் நூலாசிரியர்.

நூலாசிரியர் இமாம் அத்னான் உடன் உரையாடும்போது இந்த உணர்வைப் பெற முடியும். அவர் உரையாற்றும்போது கூட அதனை உணர முடியும். உரையாற்றும்போது அத்னான் உட்கார்ந்திருக்கிறார் என புறநிலையில் அவதானிக்கும ஒருவர் அவரது உரையின் உண்மையான சாரத்தைப் புரிந்துகொள்ள எத்தனித்தால் அத்னான் உட்கார்ந்துகொண்னு மட்டும்இல்லை அவர் நடக்கவும் செய்கிறார் என்கிற உணர்வை அவதானிப்பார்.

இளம்பருவ சிந்தனையாளராக, எழுத்தாளராக எனக்குள் ( கட்டுரையாளர்) இந்த ஆச்சர்யத்தை நிகழ்த்திக் காட்டியவர் அத்னான். நிந்தவூரில் நடைபெற்ற ஒரு இலக்கிய உரையாடலிலேயே (2017) இந்த நிகழ்வு நடந்தது. அப்போதே அத்னான் ஒரு நூலை எழுதினால் எப்படி இருக்கும் என எண்ணிப்பார்த்ததுண்டு.

அந்த விடயம் 2018 ல் நடந்தேறி 2019 ஆம் ஆண்டு நடைபெற இருந்த வெளியீட்டு நிகழ்வில் நூல் குறித்து உரையாற்ற அழைத்துருந்தாலும் ஏனோ அந்த நிகழ்வு இடம்பெறாத நிலையில் 2021 ல் நடந்த நூல் வெளியீட்டு நிகழ்வொன்றில் சந்தித்த இமாம் அத்னான் தந்த மந்திரிக்கப்பட்ட சொற்கள் குறித்து இன்று உங்களோடு உரையாட வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கிறது.

கிழக்கிலங்கையப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இலக்கியச் செயற்பாட்டாளர் இமாம் அத்னான். புனைவின் புதுவகைச் சாத்தியங்களை பரிசோதித்தல், பிரதிகள் மீதான மாறுபட்ட வாசிப்புகளை முன்னெடுத்தல், இலக்கிய கலந்துரையாடல் நிகழ்வுகளை ஒருங்கிணைத்தல், பொதுப்போக்கினை இடையீடு செய்தல் என்பதாக இயங்கி வருபவர். சமூகப் பணி கற்கையில் இளமாணிப் பட்டம் பெற்றிருக்கும் இவரது இரண்டாவது நூல் ‘மந்திக்கப்பட்ட சொற்கள் . ஏற்கனவே  மொழியின் மீது சத்தியமாக (2017) எனும் கவிதைத் தொகுதியை வெளியிட்டு உள்ளதாகவும் அறிமுகக் குறிப்பில் அறியமுடிகிறது.

மந்திரிக்கப்பட்ட சொற்களாக முப்பது தலைப்புகளில் நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்யும் அத்னான் அதற்கு நிச்சயமான வடிவங்கள் எதனையும் திட்டமிட்டு திணிக்காமல் அதனை அப்படியே பதிவு செய்ய எத்தனிக்கிறார்.மூன்றாம், பதினோறாம் நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்ய முனைகையில் தான் அதற்கான தலைப்பை உணராதபோது அதனை அப்படியே விடுகிறார். அந்த பதினோறாவது கதை இவ்வாறு முடிவுறுகிறது:

கழுகுகளை அன்பாக வளர்ப்பது எப்படி என்பதை வழிகாட்டக்கூடிய புத்தகங்களோ பாடத்திட்டங்களோ நம்மிடமில்லை என்பது பெரும் அவலம் என விம்மி முழங்கிய அறிஞர் பெருந்தகையோடு பலரும் வாஞ்சையுடன் கைலாகு செய்து பாராட்ட தயாகிறார்கள்.

மூன்றாவது பதிவின் இறுதி வரிகள் இவ்வாறு அமைகின்றன: புனையப்பட்ட கதைகள் தங்களைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள குருவிகளை ராட்சத நச்சுயிர்களாக பரிணமிக்க செய்து விடுகின்றன.

இந்த இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும் ‘கழுகுகளை அன்பாக வளர்ப்பது ‘, ‘குருவிகளை ராட்சத நச்சுயிர்களாக’ பரணமிக்கச் செய்வது போன்றன குறித்து வாசகர் தனக்குள் கலந்நதுரையாட முனைந்தால் சிந்தனா மொழியின் பதிவுப் பிரதிகள் குறித்த பிரக்ஞையைப் பெறலாம்.

ஏனைய 29 நிகழ்வுகளுக்கும் தலைப்பிடும் அத்னான் தனது சிந்தனையில் வந்தவாறே எழுத்தில் தருகிறார் எனலாம். ஜெமோசுவின் அடையாளம், ஒற்றைத் தாளில் ஆகாயம் தொடும் தொழுவங்கள், சூறத்துல் நானும் என் எதிர்த்தலும், Always Yes for Mona Lisa, அவளுக்கான காதல் கடிதம், புனைவில் பன்மித்து மிதக்கும் மதுப்புட்டிகள், அப்போதும் எஞ்சியிருக்கும் சொற்களில் அடங்கும் முயல், சூறத்துல் நானும் என் எதிர்த்தலும்-2, அறிவிப்பாளரின் தடங்கலுக்கு வருந்துகிறோம், பல்பக்லி, ஆ.Terms and conditions of the novel, ஏக பிரம்மையைப் பேயோட்டுதல், பெரும் கதை, திருமண மேடையில் பெற்றோர்கள் கைது...!  பெற்றோரை விடுவிக்கக் கோரி மாணவர்கள் ஆர்ம்பாட்டம், மூஸாவின் கோல்கள், வேண்டுவதெல்லாம், நாக்கோட்டி நயத்தல், ஆதிப்புனைவு, மூத்தம்மாவின் விரல்கள், கற்களின் வழியாய், பெருகிக் கொதுகொதுப்பது, கதகதப்பு, மரி என்னும் இன்னொரு பெண், நூலறுந்து சாத்மியமாகும் ஜாலங்கள், ஜனாஸா அறிவித்தலொன்று, சொல்லிப்பார்த்தல், வரைபடத்தில் ஒரு யுவதி, ஆசிரியர் வராதபோது என எழுதிச் செல்கிறார்.

இந்தப் பிரதிகளை இலக்கிய குடும்பத்திற்குள் இதுவரை அடையாளப்படுத்தும் எந்தப் பெயரைக் குறித்து அழைப்பது ? என ஒரு கேள்வியை முன்வைத்து விவாதிக்கிறார் பின்னுரையில் ர்ரியாஸ் குரானா.

இவை இந்த புனை பிரதியின் தொடர்பில் மேலோட்டமாக கூறக்கூடிய விசயங்கள் மாத்திரமே. ஆனால், எப்படியான அம்சங்களைத் தன்னுள்ளே கொண்டிருக்கிறது, அது எப்படி புனை பிரதியாக உருப்பெறுகிறது, அதற்குக் கையாளப்பட்டிருக்கும் புனைவுத்திகள் எவை, என்று விரிவாக பேச நமக்கு அதிக வாய்ப்பை இந்தப் பிரதிகள் கொண்டிருக்கின்றன  எனும் கவிஞர் ரியாஸ் குரானாவின் பின்னுரைக் குறிப்பு உணர்த்தும் உண்மையை, மந்திரிக்கப்பட்ட சொற்களை வாசிப்பதனால் மட்டுமே உறுதிப்படுத்த முடியும் அல்லது விவாதிக்க முடியும்.