இலங்கையிலும் இந்தியாவிலும் இலக்கிய இயக்கம் கண்ட பெருமகனார் – சி.பன்னீர்செல்வம்

-மதி

இந்தியாவில் பிறந்து இலங்கை வந்த வம்சாவளியினர்தான் இன்று ‘மலையகத் தமிழர்கள்’ எனும் அடையாளத்துடன் இலங்கையில் வாழ்கிறார்கள். அவ்வாறு வந்தவர்களுள் லட்சக்கணக்கானோர் சிறிமா – சாஸ்த்திரி ஒப்பந்தத்தினால் திரும்பவும் இந்தியாவுக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்டனர். இத்தகைய ஒரு சமூக நிகழ்வு நடந்து இன்று பல தலைமுறைகள் கடந்த நிலையில் அவ்வாறான ஒரு நிகழ்வை , ஒரு தனி நபருக்குள் அடையாளம் காணுவது சாத்தியமா?

அத்தகைய ஒரு வரலாற்றின் சாட்சியாக வாழும் ஒருவர்தான், இலங்கை – இந்திய எழுத்தாளராக ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக எழுதி வரும் இலக்கிய செயற்பாட்டாளர் சி.பன்னீர்செல்வம் எனும் அறிமுகத்தோடு இணைய வழி நடைபெற்ற ஒரு பாராட்டு நிகழ்வு தொடர்பான பதிவே இது.

இத்தகைய ஒரு அறிமுகத்துடன் இந்த நிகழ்வை ஒழுங்கு செய்து முன்னின்று நெறிப்படுத்தியவர் இலக்கியவாதியும் அரசியலாளரும் சமூக ஆய்வாளருமான மல்லியப்புசந்தி திலகர்.

தற்போதைய மலையக எழுத்தாளர்களில் மூத்தவரான ‘சாகித்ய ரத்னா’ தெளிவத்தை ஜோசப் அவர்களின் தொடக்கவுரையுடன் நிகழ்வு ஆரம்பமானது.

இந்தியாவில் இருந்து இலங்கை மலேஷியா போன்ற நாடுகளுக்கு மக்கள் தொழிலுக்கா குடிபெயர்ந்த போதும் அவர்களது வாழ்வியலை தனியான ஒரு இலக்கிய தொகுதியாக்கியதில் இலங்கை மலையகத் தமிழ் மக்கள் என மலேசிய மூத்த எழுத்தாளர்கள் குறித்துரைக்கின்றனர். இந்தியாவில் இருந்து இலங்கை வந்து மீண்டும் இந்தியாவுக்கு சென்ற சி.பன்னீர்செல்வம்  மலையக இலக்கியம்  எனும் மரபின் வழிவந்த ஒருவர் என்பது சிறப்பானது. அவர்களுடைய எழுத்துக்கள் மூலமாக மலையக வாழ்வியலையும் அவர் சென்று சேர்ந்த தமிழக வாழ்வியலையும் தனது எழுத்துக்களில் பதிவு செய்துள்ளார்.

‘விரல்கள்’ எனும் நாவல் மூலம் தமிழகத்தில் ‘ கலைமகள்’ இதழ் நடாத்திய கி.வா.ஜகநாதன் நினைவு பரிசு பெற்று மலையக எழுத்தாளர்களுக்கு பெருமை சேர்த்தவர். மலையக இலக்கியம் என்கின்ற தொகுதி / துறை வாழுகின்றவரைக்கும் சி. பன்னீர்செல்வத்தின் பெயரும் புகழும் வாழும் என்று பாராட்டு விழாவைத் தொடங்கிவைத்தார் தெளிவத்தை ஜோசப்

பன்னீர்செல்வம் இந்தியா சென்ற பின்னரும் கூட அவரது எழுத்துக்களை இலங்கை ஊடகங்களில் பிரசுரித்தவர் பத்திரிகையாளரும் இலக்கியவாதியுமான அந்தனி ஜீவா.

பன்னீர்செல்வம் தமிழகத்தில் ‘சென்றவாரம்’ என்ற வார பத்திரிகையின் ஆசரியராக இருந்தார். அதே போல ‘மனித உரிமைக் கங்காணி’ எனும் இதழின் உதவி ஆசரியராக பணியாற்றினார். இந்தியாவில் கலைமகள், குமுதம் முதலான பத்திரிகையில் எழுதியவர். அவரைச் சந்தித்த நாட்களில் அவரது படைப்புகள் பல அச்சேராமல் இருந்தன.அவற்றை இலங்கைக்கு கொண்டுவந்து ‘குன்றின் குரல்’, பத்திரிகையில் பிரிசுரித்தேன். அவரது ‘தேயிலைப்பூக்கள்’ காவியத்தையும் இலங்கை ‘சூரியகாந்தி’ பத்திரிகையில் வெளியிட்டேன். இறுதியாக ‘திண்டுக்கல் காந்திகிராமம் கிராமிய பல்கலைக்கழகத்தில்’ இடம்பெற்ற ‘மலையக ஆய்வரங்கிலும்’ அவர் இணைந்திருந்தமை சிறப்பானது என வாழ்த்தினார் அந்தனி ஜீவா.

எழுதத் தொடங்கி நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு பின்னர்தான் சி.பன்னீர்செல்வத்தின் எழுத்துக்கள் ( ஜென்மபூமி – சிறுகதைகள்) தொகுப்பாக வெளிவந்துள்ளமை தமிழ் பதிப்புத்துறையின் வறட்சியை காட்டி நிற்கிறது. இருந்தும் சி. பன்னீர்செல்வம் உள்ளிட்ட 7 பேரின் பங்குபற்றலுடன் உருவான ‘எங்கெங்கும் அந்தியாமாக்கப்பட்டவர்கள்’ தொகுப்பு மிக முக்கியமானது. இலங்கையில் இருந்து இந்தியா திரும்பிய மக்களின் வாழ்வியலை பதிவு செய்யும் முக்கிய ஆவணம் அது.

மார்க்சிய கருத்தியலை தமது அரசியல் சிந்தனையாக கொண்ட பன்னீர்செல்வத்தின் எழுத்துகள் புனைபெயருக்குள் ஒளிந்தவையல்ல. தான் சார்ந்த மக்களின் மீட்சிக்காக அவர் கவிதை, சிறுகதை, நாவல் என பலவிதத்திலும் பங்கெடுத்தவர். பல சோகங்களுக்கும் தடங்கல்களுக்கும் மத்தியில் இந்த சமூகம் இப்படியே இருந்துவிட முடியாது என்ற ஓர்மம் அவரது எழுத்துப் பணியில் நிறைந்து இருக்கிறது என சி.பன்னீர்செல்வத்தின் தேயிலைப்பூக்கள் காவியத்துக்கு முன்னுரை எழுதிய மு.நித்தியானந்தன் ( லண்டன்) வாழ்த்தினார்.

பன்னீர்செல்வம் 60, 65 காலப்பகுதியில் மலைநாட்டு எழுத்தாளர் மன்றத்தின் ஊடாக கிடைக்கப்பெற்ற ஓர் எழுத்தாளர். மலையக மக்களின் தேசியம், அரசியல் , பொருளாதாரம் முதலான சமூகம் சார்ந்த விடயங்களை தனது எழுத்துக்களுக்குள் பதிவு செய்தவர். அவரது படைப்புகளின் தலைப்புகளே அவரது எழுத்தின் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தும். இதுவரை மலையக இலக்கியத்தில் பெரும் குறையாக இருந்த ஒரு காவியத்தை படைத்ததன் மூலம் சி. வி . வேலுப்பிள்ளைக்கு ( இலங்கைத் தேயிலைத் தோட்டத்திலே) பிறகு வரலாற்றில் இடம்பிடித்துள்ளார் பன்னீர். ‘தேயிலைப் பூக்கள்’ எனும் அந்தக் காவியத்தில் தனது தந்தை இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதாகவே காட்டுவது சிறப்பு என புகழ்மாலை சூட்டினார் மூத்த எழுத்தாளர் மு.சிவலிங்கம்.

நான் மலையகத்தைச் சேர்ந்தவரல்ல. தமிழ் நாட்டைச் சேரந்தவள். மலையகத்தவரான நாதன் அவர்களை துணைவராக கொண்டதால் மலையகம் மீதான ஆர்வம் கொண்டவள். அந்த மக்கள் தாய்நாட்டின் என கருதி வந்த தமிழ் நாட்டில் மனோரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் எவ்வாறு பாதிப்புற்றார்கள் என்பதைக் காட்டும் ஆய்வு நூலான ‘எங்கெங்கும் அந்நியமாக்கப்பட்டவர்கள்’ ஆய்வு, வெளியீட்டு பணியில் பன்னீர்செல்வத்துடனான குழுவாக இணைந்து செயற்பட்ட அனுபவம் முக்கியமானது. இந்த நூலை உருவாக்குவதில் இவரது பங்களிப்பு மிக முக்கியமானது. இவரது எல்லா எழுத்துக்களிலும் மலையகத் தமிழர்களின் வலிகளை பதிவு செய்திருப்பார் என அவரோடு சேரந்தியங்கிய நாதன் அவர்களின் துணைவியார் தமிழகத்தில் சமூகப் பணியாற்றும் திருமதி உருசுலா நாதன் தெரிவித்தார்.

பாடசாலை காலத்திலேயே வாசிப்பில் ஆர்வம் காட்டியவர். பாடசாலை பயணத்துக்கான பஸ் பணத்தைச் சேமித்து இலக்கிய இதழ்களை வாங்கிப் படித்தவர். பாடசாலை மாணவராகவே ‘அறிவுச்சுடர்’ எனும் இதழை நடாத்தினார். சித்திரம் வரைதலிலும் ஆற்றல் நிறைந்தவர்.
‘இளங்கோ நாடக மன்றம்’ எனும் நாடக மன்றம் நடாத்தியவர். பாடசாலை மாணவராக இருந்த போதே சிறுகதைக்காக இலங்கை சாகித்திய மண்டல பரிசு பெற்றவர். கொட்டாங்கந்தை எனும் அவரது ஊரின் பெயரையே ‘கொற்றகங்கை’ என இலக்கிய சுவையுடன் மாற்றி அமைத்தவர். நாடற்றவன் என்ற நிலையில் அடிமை வாழ்வு வாழ விருப்பமில்லை என இந்தியாவுக்கு திரும்பி சென்றார் என அவரது பாடசாலை நண்பர் உமாபதி (கல்முனை) நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

ஜென்ம பூமியின் நினைவுகளை சுமப்பவர் மட்டுமல்ல அதனை எழுத்திலும் படைக்கும் நண்பர் பன்னீர்செல்வத்துடனான நட்பு 1963 ல் இருந்து தொடர்ந்து வருகிறது. அரசியல் , இலக்கியம், நாடகம் என இலங்கையில் ஒரே தோட்டப்பகுதியில் இணைந்து செயற்பட்டோம். அவரது சகோதரர் அரு சிவானந்தனோடு தமிழ் நாடு வந்தபோது அவரை சந்தித்து தொடர்ந்து இயங்கினோம். 1987 ஆம் அண்டு ‘டெலோ’ இயக்கத்தினர் எங்கள் தோழர் பி.எஸ்.நாதன் அவர்களை கடத்தியபோது போராட்டம் செய்து மீட்டு எடுத்தோம். அவரது எழுத்துப் பணி சிறப்பானவை என அவரது இலக்கிய தோழமை மு.சி.கந்தையா வாழ்த்தினார்.

பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் கற்றுக் கொண்டிருந்த போது மாணவர் ஒன்றுகூடல் ஒன்றுக்கு பாடசாலை மாணவராக சாகித்ய பரிசு பெற்ற சி. பனலனீர்செல்வத்தை அழைத்துப் பாராட்டினோம். அந்த விழா கண்டி அசோக்கா மண்டபத்திலே நடைபெற்றது. பின்னர் அவர் தமிழகத்திற்கு சென்று அவரது குழுவினருடன் உணர்வுபூர்வமாக தயாரித்தளித்த ‘எங்கெங்கும் அந்தியமாக்கப்பட்டவர்’ நூல் எனது ஆய்வுக்கான உசாத்துணையாக இருந்தது. ‘மலையக இலக்கியம்’ எனும் தொகுதி அங்கீகாரம் பெற்றிருக்காத நிலையில் எங்களது ஆசிரியர் திருச்செந்தூரன் ‘கல்கி’ பத்திரிகை நடாத்திய சிறுகதை போட்டியில் பரிசு பெற்று கொண்டு வந்த அங்கீகாரத்தின் தொடர்ச்சியாக பன்னீர்செல்வம் ‘கலைமகள்’ இதழில் தனது ‘விரல்கள்’ நாவலுக்காக பரிசு பெற்றமை காட்டி நிற்கிறது.
மலையக இலக்கியத்துக்கு பெருமை சேர்த்த பெருமகனார் பன்னீர்செல்வம் என ஓய்வு நிலை அரச உத்தியோகத்தர் எம்.வாமதேவன் வாழ்த்தினார்.

பன்னீர்செல்வம் பிறந்த அதே ஊரின் அடுத்த எல்லையில் பிறந்தவன் என்கிற வகையில் பன்னீர்செல்வம், அரு.சிவானந்தன், மு.சி.கந்தையா போன்ற இலக்கிய வழித்தோன்றல்களின் தொடர்ச்சியானவனாக என்னைப் பார்க்கிறேன். அடுத்த தலைமுறையினரான நான் மதுரையில் அவரை சந்திக்க கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தின் போது அவர், ‘கொற்றகங்கை’யில் நீர் ஓடுகின்றதா என கேட்டது என்னை நெகிழச்செயத்து.

அந்தக் கேள்வியின் ஊடே அந்த மண்மீதான அவரது பற்றுதலையும் அங்கு வாழும் மனிதர்கள் மீதான பரிவையும் காட்டுவதாகவும் அவை அவரது படைப்புகளில் வெளிப்படுவதாகவும் உள்ளது. அவரது படைப்பின் கனதியும் செழுமையும் வெளிப்படுத்திய கருத்து நிலை என்பவற்றால் மலையக, ஈழத்து இலக்கியத்தில் போலவே ஒட்டுமொத்தமாக தமிழ் இலக்கிய பரப்பிலும் தனித்துவமான ஒரு அடையாளத்தைத் கொண்டவையே.

2017 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு , திண்டுக்கல், காந்தி கிராம் கிராமிய பல்கலைக் கழகத்தில் இடம்பெற்ற “மலையக இலக்கிய ஆய்வரங்கில்” இலக்கிய ஆளுமைகளுடன் நடுநாயகமாக சி.பன்னீர்செல்வம்.

மலையகத்தில் இருந்து தாயகம் திரும்பிய எழுத்தாளர்களுள் அந்த வாழ்வியலை அழகியல் கலந்து வெளிப்பாடாக தந்தவர்களில் பன்னீர்செல்வத்துக்கு தனியான ஓர் இடமுண்டு. உலகம் முழுவதும் புலம்பெயர்ந்து செல்ல நேர்ந்த மகலகளின் உள்ளக்குமுறல்களின் வெளிப்பாடுகளுக்கு சமாந்திரமாக மலையக மக்களின் புலப்பெயர்வு வாழ்வினைப் பதிவு செய்துள்ளார்.

980 களுக்கு முன்னரே இலங்கையில் புலம்பெயர் இலக்கிய வகைமையை முன்வைத்த முன்னோடிகளில் ஒருவராக பன்னீர்செல்வம் திகழ்கிறார். புலம்பெயர் கருத்தாடல்களின் போது பன்னீர்செல்வத்தின் படைப்புகள் தவிர்க்க முடியாத இடத்தினைப் பெறுகின்றது. பலவிதங்களில் இவர் மலையக முன்னணி படைப்பாளர்களில் ஒருவராகிறார். மானுட நேயத்துடன் இவர் வாழ்ந்த மண்ணையும் மக்களையும் தன் நெஞ்சில் சுமந்து படைப்பிலக்கியம் செய்த பன்னீர்செல்வம் இலக்கிய வரலாற்றில் என்றும் நிலைத்திருப்பார் ‘பன்னீர் செல்வத்தின் படைப்புலகம்’ எனும் தலைப்பில் ஆய்வுரை நிகழ்த்திய பேராதனைப் பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளர் எம்.ஜெயசீலன் கருத்துரைத்தார்.

திண்டுக்கல் நகரில் ‘சென்றவாரம்’ பத்திரிகையில் பன்னீர் அண்ணனுடன் சேர்ந்து பணியாற்றிய அனுபவம் மகத்தானது. அவருடைய இலக்கிய பார்வை, இடதுசாரி சிந்தனை, சமூகப் பார்வையை எனக்கு கற்றுக்கொடுத்த ஆசான். நாங்கள் லட்சக்கணக்கானோர் தமிழகம் முழுதும் வாழ்ந்தாலும் இலங்கை மலையகத்தைத் தான் ஜென்ம பூமியாக கருதுகிறோம்.

எங்களது சிந்தனைகள், பேச்சுகளில் அதுவே வெளிப்படுகிறது. அந்த தலைமுறையின முதன்மையானவராக பன்னீர்செல்வம் காணப்படுகிறார். சாதாரண மனிதரான பன்னீர்செல்வம் சாதாராண மக்களின் வாழ்க்கையை வெளிப்படுத்தியவர். பன்னீர்செல்வத்துக்கு இப்படி தேசெல்லைகள் கடந்து இலக்கிய உறவுகள் இணைந்து வாழங்கும் பாராட்டு முழு மலயைகத்திற்கும் பெருமை சேர்க்கும் விடயாமாகிறது என வழக்கறிஞர் தமிழகன் ( திருச்சி) நன்றி தெரிவித்தார்.

பன்னீர் அவர்களுக்கான பாராட்டு விழா நிகழ்வு இணையவழியூடாக இடம்பெற்ற போது மூத்த எழுத்தாளர்களான அந்தனி ஜீவா, மு.நித்தியானந்தன் – லன்டன் ஆகியோருடன் பன்னீர் அவர்கள்…

உரைகளின் இடையே பங்கு பற்றுனர்களாக கலந்து கொண்டிருந்த பலரினதும் வாழ்த்துக்களை எழுத்து வடிவில் பெற்று நிகழ்ச்சியில் சேர்த்துக் கொண்டார் நெறியாளர் திலகர். அந்த வகையில் தமிழ் நாட்டில் இருந்து ராஜேந்திரன், ச.மோகன், கா.கணேசன்,( மதுரை) க.பூபாலன் ( மேட்டுப்பாளையம்), தோழர் ஜெயசிங் ( திருவனந்தபுரம்), டார்வின் ( திருச்சி), ஈழம் மலர்மன்னன் தம்பிராஜா ( தேவகோட்டை), ரவிச்சந்திரன் ( கன்னியாகுமரி) கார்த்திகேயன் ( மதுரை) வழக்கறிஞர் மாட்டின் (மதுரை )ஆகியோருடன் இலங்கையில் இருந்து கவிஞர் சு.முரளிதரன், விரிவுரையாளர்கள் ஜே.சற்குருநாதன், மூ. அகிலன், கவிஞர் இரத்னஜோதி, ஆசிரியர் கிறிஸ்தோபர், ஊடகவியலாளர்கள் ஜீவா சதாசிவம், ராம், சமூக ஆர்வலர் சண்முகராஜா என பலரது வாழ்த்துகளும் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டு இருந்தன.

இறுதியா எழுத்தாளர் சி.பன்னீர்செல்வத்தினது ஏற்புரையுடன் அவரது குடும்பத்தாரின் நன்றியறிதலுடன் விழா இனிதே நினைவேறியது. வாழ்நாள் முழுவதும் எழுத்திலேயே வாழ்ந்த நோய்வாப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் எழுத்தாளருக்கு “வாழ்நாள் சாதனையாளர்” விருது அறிவிக்கப்பட்டது அவருக்கு வாழ்நாளில் கிடைத்த மிகப்பெரும் கௌரவமாகும்.

நன்றி :- தமிழன் இலக்கிய சங்கமம்