Bitter Berry Bondage (கசக்கும் பழங்களும் கொத்தடிமைகளும்)

-இரு நூற்றாண்டு கால மலையகத்தின் முதல் நூற்றாண்டின் வரலாறு –

– மல்லியப்புசந்தி திலகர்

2023 ஆ ம் ஆண்டு ஆகுகையில் இலங்கை மலையகத் தமிழர் இந்தியாவில் இருந்து அழைத்துவரப்பட்டு இலங்கையில் குடியேற்றப்பட்டதன் இருநூறு ஆண்டுகால நிறைவை அனுஷ்டிக்க உள்ளனர். இந்த நிலையில் இந்த இருநூறு ஆண்டுகாலங்கள் இலங்கையில் அவர்கள் வாழ்ந்தனர், வாழவைக்கப்பட்டனர் அல்லது வாழ நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர் என்பதை மீட்டுப் பார்க்கும் தேவை எழுகிறது.

அந்த வகையில் மலையகத்தமிழர் வாழ்ந்து மடிந்த முதல் நூறு ஆண்டுகளான 19ம் நூற்றாண்டு வாழ்வை படம்பிடித்துக் காட்டும் ஆங்கில நூல் ‘Bitter Berry Bondage – The Nineteenth Century Coffee Workers of Sri Lanka’. ‘பத்தொன்பதாவது நூற்றாண்டின் இலங்கையின் கோப்பித் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை’ வரலாற்றை பதிவு செய்வதற்கு நூலாசிரியர் டொனவன் மொல்ரிச் ( Donovan Moldrich) தெரிவு செய்திருக்கும் தலைப்பே சான்று பகர்கிறது. Bitter Berry Bondage என்பதை ‘கசக்கும் பழங்களும் கொத்தடிமைகளும்’ என பொருள் கொள்ளலாம்.

1823 முதல் 1923 வரை வெளியுலகம் அறியாதவகையில் கொத்தடிமைகளாக வைக்கப்பட்டிருந்த மக்கள் கூட்டம் பற்றிய தகவல்களை தேடி எடுப்பது என்பது இலகுவான காரியமல்ல. ஆனாலும் பத்திரிகையாளரான டொனவன் மொல்ரிச் இன் கடின உழைப்பும் தேடலும் இதனை சாத்தியமாக்கி இருக்கிறது. இந்த நூலுக்கு அவர் எழுதி இருக்கும் அறிமுகக் குறிப்பில் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்:

“இந்த நூல் பொதுவான வாசகர்களுக்காகவும் புலமைத்துவ வாசகர்களுக்குமாக எழுதப்பட்டுள்ளது. அதனாலேயே அடிக்குறிப்புகளும் உசாத்துணைவுகளும் நூல்தரவுப்பட்டியல்களும் பின்னிணைப்பாகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. அடிக்குறிப்புகளே வரலாற்றின் விதைகள். ஆயிரம் பூக்கள் மலரட்டும்”

அடிக்குறிப்புகளை வரலாற்றின் விதைகளாக கருதும் நூலாசிரியர் மிகக் கவனமாக ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திற்குமாக தனது தகவல்களுக்கான ஆதாரங்களை அடிக்குறிப்புகளாகக் குறிப்பிட்டுள்ளதுடன் தான் தகவல்களைப் பெற்றுக் கொண்ட சான்றாதாரங்களையும் குறிப்பிட்டு இந்த நூலின் விஞ்ஞானபூர்வ தன்மையை உறுதி செய்கிறார்.

1950 களில் Times of Ceylon எனும் ஆங்கில பத்திரிகையில் தொழில்சார் நிருபராக ( Labour Reporter ) பணியாற்றியவர் டொனவன் மொல்ரிச். இத்தகைய ஒரு நூலை எழுதும் தேவை எவ்வாறு எழுந்தது என அவர் பின்வருமாறு விபரித்துச் செல்கிறார்.

1950 களில் இலங்கை இந்திய காங்கிரசின் தொழிற்சங்க கிளையான இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸ் இலங்கைப் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களை பிரதிநிதித்துவம் செய்தது. அப்போதைய நாவலப்பிட்டிய தொகுதி நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான கே.ராஜலிங்கம் இந்த இரண்டு அமைப்புகளுக்கும் தலைவராக இருந்தார்.

1954 ஆம் ஆண்டு இந்த அமைப்பு இரண்டாக பிளவடைந்ததுடன் ( ஜனநாயக தொழிலாளர் கால்கிரஸ்) பின்னர் தொழிலாளர் தேசிய சங்கம் என்றும் உருவாகி மூன்றானது. இருந்தாலும் 1950 களில் இருந்தே இந்த தொழிற்சங்கங்களில் இருந்த துடிப்பான தொழிற்சங்கவாதிகளுடன் எனக்கு நல்ல நட்பு நிலவியது. அவர்களுள் வி.கே.வெள்ளையன், சி.வி.வேலுப்பிள்ளை ஆகிய இருவரும் முக்கியமானவர்கள். பின்னாளில் இவர்களே தொழிலாளர் தேசிய சங்கத்தைத் தொடங்கினர்.

சி.வி.வேலுப்பிள்ளை பிரபல அரசியல்வாதி மட்டுமல்ல சிறந்த கவிஞரும் கூட. அவரது ஆழமான, கறுத்த, உயிரோட்டமும் நிறைந்த கண்களும் தெளிவான பார்வையும் ஆயிரம் சொற்களுக்கும் மேலானவை. அவரது ‘உழைக்கப் பிறந்தவர்கள்’ (Born to Labour) எனக்கு கண்ணீரை வரவழைத்தது. அவை கண்களை ஈரமாக்குவதுடன் இரத்தத்தை கூச்சமடையச் செய்வன.

‘வெள்ஸ்’ என செல்லமாக அழைக்கப்படும் வி.கே.வெள்ள்ளையன் மேற்கிந்திய கிரிக்கெட் வீரர்களை நினைவுபடுத்தும் தோற்றம் கொண்டவர். அவரது வேண்டுகோளின் பேரில் அவருடன் ஹட்டனில் ஒரு விடுமுறையைக் கழிக்கச் சென்று இருந்தேன். அப்போது அவருடன் அண்மித்த தோட்டங்களுக்குச் செல்லக் கிடைத்தது. அங்கே ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் அவர்களது தொழிற்சங்க தலைவருக்கு கொடுத்த மரியாதையை கண்டுள்ளேன்.

நான் எழுதிய பல கட்டுரைகளில் வந்துபோன ஒரு மில்லியன் தோட்டத் தொழிலாளர்களை நேரடியாக கண்ட உணர்வைப் பெற்றேன். அப்போது குடியுரிமைப் பறிப்புக்கு எதிராக அவர்கள் போராடிக் கொண்டு இருந்தார்கள். அவர்களது மூதாதையர்கள் இந்தியாவில் இருந்து வந்து இலங்கைக்காக உழைத்தவர்கள். பின்னாளில் அவர்கள் இந்தியா செல்ல நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டபொழுது ‘இந்தியாவில் சாவதற்காய் இலங்கையில் பிறந்தவர்கள்’ ( Born in Ceylon to Die in India) என எழுதினேன். அவர்களது வேர்கள் பற்றி தேட ஆரம்பித்த போது ஆரம்ப கால கோப்பித் தோட்டங்களுக்கு அவர்கள் இந்தியாவில் இருந்து அழைத்துவரப்பட்டார்கள் என்பதும் அவர்கள் இங்கே மாண்டு இருக்கிறார்கள் என்பதும் தெளிவானது. அதனை ‘இலங்கையில் சாவதற்காக இந்தியாவில் பிறந்தவர்கள்’ ( Born in India to Die in Ceylon) என்று எழுதினேன்.

அந்த கோப்பிகால தொழிலாளர்கள் பற்றிய ஆய்வுத் தேடலே இந்த நூல். இந்த நூலை எழுத அத்திவாரமிட்ட வேலுப்பிள்ளை, வெள்ளையன் ஆகிய இருவரினதும் அர்ப்பணிப்பு மிக்க தொழிலாளர் வர்க்க பணிகளை நினைவுகூர்வதாக அமையும்.

நூலாசிரியர் டொனவன் மொல்ரிச் சின் இந்த அறிமுகம் இன்றைய தொழிற்சங்க வாதிகளுக்கு மாத்திரமல்ல பத்திரிகையாளர்களுக்கும் கூட பல படிப்பினைகளைத் தரவல்லது.

பதினான்கு அத்தியாயங்களைக் கொண்ட இந்தநூலினை தனக்கு உந்துதலாக இருந்த இவர்களோடு நூலாசிரியர் நன்றி தெரிவிக்கும் பெயர்பட்டியல் இந்த நூலின் கனதியை எடுத்துச் சொல்கிறது. கலாநிதி G.C. மென்டிஸ், பேராசிரியர் ஜஸ்டின் லெப்ரோய், கலாநிதி K.M. டி.சில்வா, கலாநிதி மைக்கல் ரொபர்ட்ஸ், கிங்ஸ்லி டி சில்வா, பேராதனைப் பல்கலைக் கழக நூலகர் H.A.I. குணத்திலக்க என நீளும் பெயர்பட்டியலுடன் பதினைந்து நிறுவனங்கள் அமைப்புகளையும் நினைவு கூர்கிறார்.

Times of Ceylon பத்திரிகையின் செய்தி ஆசிரியராக பணியாற்றிய காலத்தில் தனக்கு ஏற்பட்ட தொடர்புகளைக் கொண்டு இந்த நூலுக்குத் தேவையான அனைத்துத் தகவல்களையும் ஆதாரங்களுடன் பதிவு செய்கிறார்.

ஒவ்வொரு அத்தியாயங்களினதும் தலைப்பு இலக்கிய ரசணையுடனும் அடிக்குறிப்பாக அதன் உள்ளடக்கத்தை விளக்குவதுமாக அமைவது அவர் கூறுவதுபோல் பொதுவான வாசகர்களுக்கும் புலமைத்துவ வாசகர்களுக்குமானது என்பதை எடுத்துக் காட்டுகிறது.

முதலாவது அத்தியாயம், கோப்பி மன்னன் கண்டியை ஆட்சி செய்தபோது என தலைப்பிடப்படிருக்கும் அதேவேளை அடிக்குறிப்பாக கொப்பிக் கைத்தொழிலின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் என தரப்பட்டுள்ளது.

இவ்வாறு உள்ளூர் சோம்பேறிகளின் புராணம் (ஏன் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் தேவைப்பட்டார்கள்), சீனக்காரனுக்கு ஒரு பாட்டு பாடுதல் ( இலங்கைக்கு சீன தொழிலாளர்களை இறக்குமதி செய்வதற்கான முயற்சி) இழுக்கும் காரணிகளும் தள்ளும் காரணிகளும் ( ஏன் லட்சக்கணக்கான இந்தியத் தொழிலாளர்கள் இலங்கை வந்தார்கள்), வெள்ளிக் கீற்றின் மரணத் தண்டுகள் ( கடலில் ஏற்பட்ட அனர்த்தங்கள்), மெல்லிய பாம்புகளும் பசித்த சிறுத்தைகளும் ( தோட்டங்களை நோக்கிய 150 மைல் தொலைவு நடைபயணத்தின் ஆபத்துகள்), மனிதர்களிடையே முதலாளிகளும் தொழிலாளிகளும் ( கோப்பிக்கால தொழில் சட்டங்கள்), மகிழ்ச்சி, மகிழ்ச்சி ஆறு பென்ஸ்களும் சோறும் கறியும் (கோப்பி கால கூலி கட்டமைவு), எனது சாட்டையை எடு (கோப்பி கால அடக்குமுறையும் எதிர்ப்பும்), பெண்கள் இல்லாத ஆண்கள் ( இரத்தம் சிந்தும் புள்ளிவிபரங்கள்), பெருந்தோட்டங்களும் சமூக வாழ்வும் ( உணவு, வீடு, கல்வி, மதம், சாதி), மண்டைஓட்டு வண்டிகள் ( கோப்பிக் கைத்தொழில் வளர்ச்சி பெற்ற காலத்தில் மரணவீதம்), காரணம் தெரியாத மரணங்கள் ( கோப்பி உச்சம் பெற்ற காலத்தின் மரணங்கள்), மரணிப்பதற்காக வைத்தியசாலைக்கு ( கோப்பியின் அந்திம காலத்தில் மரணவீதம்) இவ்வாறு இலக்கிய முகத்துடன் தரவுகளையும் தகவல்களையும் பதிவு செய்யும் 14 தலைப்புகளும், முடிவுரை, உசாத்துணைவுகள், நூல்தரவு, குறியீடுகள் என எல்லாம் 306 பக்கங்களும் முன்னுரைப்பக்கத்தில் 36 பக்கங்களும் என 342 பக்கங்களைக் கொண்டது இந்த நூல்.

இந்த நூலைப் பதிப்பாக்கி வெளியீடு செய்வதில் கண்டு சத்யோதய நிறுவனத்தின் நிறுவுனர் அருட்பணி போல் கஷ்பர்ஸ் அவர்களின் அர்ப்பணிப்பும் உழைப்பும் போற்றுதற்கு உரியது. 1989 ஆம் ஆண்டு முதற்பதிப்பைக் கண்ட இந்த நூல் இரண்டாம் பதிப்பின் இரண்டாம் வெளியீட்டை 2021 இல் கண்டுள்ளது. நப்டியுன் பப்ளிஷர்ஸ் எனும் பதிப்பகம் இந்த நூலை இப்போது வெளியீடு செய்துள்ளது.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் கொத்தடிமை வாழ்க்கையை விபரிக்கும் விதத்தில் இருபத்தோராம் நூற்றாண்டிலும் அந்த கொத்தடிமை வாழ்க்கையை விபரிக்கும் விதத்தில் இருபத்தோராம் நூற்றாண்டிலும் அந்த கொத்தடிமை வாழ்க்கை முறைமையில் வைக்கப்பட்டுள்ள அதில் இருந்து வெளியே வருவதற்கு போராடிக் கொண்டிருக்கும் சமூகமும் அந்த சமூகத்தின்பால் அக்கறை கொண்ட தரப்பினரும் வாசிக்கவும் வைத்துப் பாதுகாக்கவும் வேண்டிய வரலாற்று நூல் இது.

இந்த நூலைத் தழுவியதாக சட்டத்தரணியும் எழுத்தாளருமான இரா.சடகோபன் கண்டிச் சீமையிலே எனும் நூலைத் தமிழில் தந்துள்ளபோதும், இந்த நூலின் விஞ்ஞானபூர்வ தன்மை மாறாது தமிழாக்கம் செய்யப்பட வேண்டிய தேவையுமுள்ளது.