ஆயிரமும் அதற்கு பின்னான பிரச்சினைகளும்:

மலையகப் பெருந்தோட்டங்களை முன்நிறுத்திய பார்வை

- மல்லியப்புசந்தி திலகர்

மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சமகால (2015-2020) கோரிக்கையாகக் காட்டப்பட்டுவந்த 1000/- அடிப்படை நாட்சம்பள கோரிக்கை தற்போது நிறைவுக்கு வந்ததான தோற்றப்பாடு எழுந்துள்ளது. அதாவது அரசாங்கம் சம்பள நிர்ணய முறைமையினூடாக பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் அடிப்படை நாட்சம்பளத்தை 1000 ரூபாவாக (900 அடிப்படையும் 100 நாளாந்த மேலதிக கொடுப்பனவும்) வழங்கவேண்டும் என பெருந்தோட்ட கம்பனிகளுக்கு உத்தரவிட்டுள்ளது.

எனினும் இந்த 1000 ரூபா நாளாந்த வேதனத்தைப் பெற்றுக்கொடுப்பது தொடர்பில் இணக்கம் தெரிவித்த பெருந்தோட்ட கம்பனிகள் பின்வரும் நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது.

1. 1992 தனியார்மயமாக்கலுக்கு பின்னதாக 1998 முதல் நடைமுறையில் இருந்து வந்த கூட்டு ஒப்பந்த நடைமுறையில் இருந்து விலகிக் கொள்ளுதல்

2. சம்பளநிர்ணய முறைமை ஏற்புடையதல்ல என நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்திருத்தல் (வழக்கு நீதிமன்றத்தில் தொடர்கிறது)

3. தோட்டத் தொழிலாளர்களை நாள் ஒன்றுக்கு 20 கிலோ தேயிலை கட்டாயம் பறிக்க வேண்டும் எனும் நிபந்தனையின் அடிப்படையில் வேலை வழங்க முன்வருதல்

4. மாதம் ஒன்றுக்கு 13 நாட்கள் மாத்திரம் வேலை வழங்குதல்

இந்த நடவடிக்கைகள் காரணமாக தோட்டத் தொழிலாளர்களிடையே சுமார் ஐந்தாண்டு கால கோரிக்கையாக இருந்த ஆயிரம் ரூபா சம்பள உயர்வு கோரிக்கை மாற்று வடிவம் எடுத்திருக்கிறது என்பதனை அவதானிக்க முடிகிறது. அதுதான் நாள் ஒன்றுக்கு 20 கிலோகிராம் கொழுந்து பறிக்க வேண்டும் எனும் நிபந்தனையை ஏற்க மறுத்தும் மாதமொன்றுக்கு 13 நாள் வேலை மட்டுமே வழங்கப்படுவதை எதிர்த்தும் ஆங்காங்கே போராட்டங்கள் வெடிக்கத் தொடங்கியுள்ளன.

இந்தப்போராட்டம் ஆயிரம் ரூபா போராட்டம் போல வீரியம் பெறுவற்கு தோட்டத் தொழிலாளர்கள் அல்லாத மலையகம் மற்றும் மலையகம் சாசரா சமூகங்களின் தரப்பில் இருந்தும் தோழமை குரல்கள் எழும்புதல் வேண்டும். இப்போதைக்கு அப்படியான குரல்கள் குறைவாகவே எழும்புவதனையும் அவதானிக்க முடிகின்றது.

அதற்கான காரணம்,

1. கொவிட் 19 நோய்ப்பரவல் சூழல் 2021 ஏப்பிரல், மே மாதங்களில் உயர்வான அளவில் பரவலடைகின்றமை.

2. சும்பள நிர்ணய முறை தீர்மானங்கள், 20 கிலோ விவகாரம் 13 நாள் வேலை தொடர்பில் இன்னும் பரவலாக வெளி உலகம் அறியாமை.

ஆயிரம் ரூபா பிரச்சினை தீர்ந்துவிட்டது என்ற அடிப்படையில் அரசாங்கமும் அதனோடு இணைந்திருக்கும் பெருந்தோட்டத்துறை சார்ந்த தொழிற்சங்கங்களும் (அரசியல் கட்சிகளும்) அறிக்கைகளை வெளியிட்டாலும் அந்தப்பிரச்சினை வடிவம் மாற்றம் அடைந்து மீண்டும் உருவெடுக்கிறது என்பதே உண்மையாகும்.

இந்த உண்மையை அரசாங்கம் விளங்கிக்கொள்ளத் தலைப்படாது. விளங்கியும் விளங்காததும்போல இருக்கும். ஏனெனில் அரசாங்கத்திடம் முன்வைக்கப்பட்ட பிரச்சினையும் அவர்கள் உறுதியளித்த விடயமும் நாள் ஒன்றுக்கு ஆயிரம் ரூபா அடிப்படைச் சம்பளத்தைப் பெற்றுக்கொடுப்பது என்பதுதான்.

இப்போது அதனை நிறைவேற்றியதாக பாசாங்கு செய்து சர்வதேச தொழிலாளர் தினத்தில் அரசாங்கம் தனது வெற்றிப்பட்டியலிலும் சேர்த்துக்கொண்டுள்ளது. அரசாங்கத்தின் இந்தச் செயற்பாடுகளை நன்றி தெரிவித்து அங்கீகரிக்க வேண்டிய அரச ஆதரவு அரசியல் தொழிற்சங்க அமைப்புகள், எழுகின்ற 20 கிலோ , 13 நாள் வேலை போன்றவற்றை புதுப்பிரச்சினையாக கையாள்வதற்கே எத்தனிக்கிறது.

ஆனால், உண்மை என்னவெனில் ஆயிரம் ரூபா பிரச்சினை வடிவம் மாறி தொடர்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்வதேயாகும்.

அது எவ்வாறு நிகழ்ந்துள்ளது எனில்,

1. சம்பள நிர்ணய சபையின் ஊடாக ஆயிரம் ரூபா சம்பளம் வழங்க அரசாங்கம் கம்பனிகள் மீது அழுத்தத்தை பிரயோகித்ததுடன் அவை ஏற்றுக்கொண்டன.

2. அதே நேரம் அரசாங்கத்தினால் சம்பள நிர்ணய சபையின் ஊடாக அழுத்தம் கொடுக்க முடியாத விடயங்களை தமக்கு சாதகமாக அமைத்துக்கொண்டன.

கம்பனிகளுக்கு சாதகமான அத்தகைய விடயங்களாக பின்வருவன அமைகின்றன

1. மாதத்தில் நாள் ஒன்றுக்கு வழங்கும் நாள் சம்பளத்தை 1000 ஆக வழங்க வேண்டும் என சம்பள நிர்ணய சபை தீர்மானித்தாலும் மாதம் ஒன்றுக்கு குறித்த நாட்களுக்கு வேலை வழங்க வேண்டும் என எந்த நிபந்தனையும் விதிக்கவில்லை. எனவே கூட்டு ஒப்பந்த நடைமுறையில் 25 வேலை நாட்கள் குறைந்த பட்சம் மாதத்தில் வழங்க வேண்டும் (வருடத்தில் 300 வேலை நாட்கள் வழங்கப்படல் வேண்டும் என கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் குறப்பிடப்பட்டிருந்ததது. அதன்படி கம்பனிகள் நடைமுறையில் செயற்படாவிட்டாலும் ஒரு ஒப்பந்த கடப்பாடு இருந்தது) என்ற நிபந்தனையை மீறி கம்பனிகளால் செயற்பட முடிகிறது. இதனால் ஒரு தொழிலாளியின் சம்பளத்திற்காக செலவிடப்படும் மொத்தத் தொகையை மாற்றாமல் சம்பள நிர்ணய சபையின் உத்தரவையும் நிறைவேற்ற முடிகிறது.

நாட்சம்பளம் 750 ரூபாவாக இருந்தபோது 25 நாட்கள் வேலை செய்த ஒரு தொழிலாளிக்கு மாதம் (25x750) 18750 ரூபா செலவிட்டு இருக்கும். அதே 18750 ரூபாவையே குறித்த தொழிலாளிக்கு செலவிட நாள் ஒன்றின் சம்பளத்தை ஆயிரம் ஆக்குகின்றபோது வேலை நாட்களை 19 நாட்களாக குறைத்தால் கம்பனிக்கு சம்பள நிர்ணய சபை அழுத்தத்தால் எந்த விதமான பொருளாதார தாக்கமும் ஏற்படப்போவதில்லை.

ஆனால், 750 ரூபா சம்பளம் அடிப்படைச் சம்பளம் வழங்கிய காலத்தில் 700/- அடிப்படைக்கு ஊழியர் சேமலாப நிதியாக 12 வீதமும் ஊழியர் நம்பிக்கை நிதியாக 3 வீதமும் செலுத்த 105 ரூபாவை மாதாந்தம் தனது கையில் கம்பனிகள் செலுத்த வேண்டி இருந்ததது. எனவே குறித்த தொழிலாளி 25 நாள் வேலை செய்திருந்தால் கம்பனி 2625 ரூபா செலுத்த வேண்டும்.

இப்போது 25 நாட்கள் வேலைக்கு 1000 ரூபாவுக்கு (900+100 இரண்டுக்குமாக ஊழியர் சேமலாப நிதி கணக்கிடப்படும் என சம்பள நிர்ணய சபையில் உடன்பாடு எட்டப்பட்டுள்ளது) 3750 ரூபா செலவிடல் வேண்டும். இங்கே ஏற்படும் மேலதிக செலவினைக் குறைத்துக் கொள்ள மேலதிகமாக வேலை வழங்கும் நாட்களைக் கம்பனிகளை குறைத்துக்கொள்கிறது.

முன்பு 25 நாட்கள் என இருந்தாலும் 75 வீத நாட்கள் வேலைக்கு சமூகமளித்தால் வரவுக்கொடுப்பனவு ஒன்று வழங்கும் நடைமுறை இருந்தபோது அதனைப் பூர்த்தி செய்யும் நோக்கில் 19 நாட்கள் வேலை வழங்கப்பட்டு வந்த நிலையில் தொடர்ச்சியாகாவும் 19 நாட்கள் குறைந்த பட்சம் வேலை வழங்கப்பட்டு வந்ததது. இப்போது அந்த அவசியம் இல்லை . ஆகையால், இப்போது 19 நாட்கள் வேலைக்கான மாதாந்த சம்பளத்தொகையை தற்போதைய சம்பளத்தொகைக்கு ஏற்ப சரிசெய்து கொள்ளவும் அதற்கேற்ப ஊழியர் சேமலாப நிதி, ஊழியர் நம்பிக்கை நிதி என்பற்றை சரி செய்து கொள்ளவும் 13 அல்லது 14 நாட்கள் வேலை வழங்கினால் போதுமானது எனும் நிலைப்பாட்டை கம்பனிகள் எடுத்து இருக்கின்றன.

எனவே கம்பனிகள் சராசரியாக மாதம் ஒன்றுக்கு தொழிலாளி ஒருவருக்கு செலவிடும் மாதாந்த தொகை 14x1000 = 14000 உடன் அதற்கான ஊழியர் சேமலாப நிதி, ஊழியர் நம்பிக்கை நிதியப் பங்களிப்பு 2100 உள்ளடங்களாக 16,100 ரூபா என்பதாக பேணிக்கொள்வதன் ஊடாக கூலிச்செலவாக (Wages Cost) பொருளதார சிக்கனத்தை (Economy) கடைப்பிடிக்கும் ஒரு கைங்கரியத்தை கம்பனிகள் கையாள்கின்றன.

மறுபுறத்தில் தொழிலாளர்கள் முன்பு பெற்றுவந்த குறைந்த பட்ச வேலை நாள் எண்ணிக்கை 19 என்ற அடிப்படையில் 750 நாட்சம்பளம் என்ற அடிப்டையில் 14750 அதில் 700 ரூபாவுக்கான EPF /ETF 105 படி 1995 ரூபா எனப்பாரத்தால் 14750+1995 = 16745 என்ற தொகையை விட குறைந்த தொகையே (16100) நாளாந்தம் பெற நேர்கிறது.

எனவே கம்பனிகள் தொழிலாளி ஒருவருக்காக மாதாந்தம் செலவிடக் கூடியதான தனது பாதீடு (Budget) அடிப்படையில் சம்பளத்திட்டத்தை தொழிலாளி ஒருவருக்காக மாதாந்தம் 16,000 முதல் 17,000 என்ற அளவிற்குள் மாற்றமின்றி வைத்துக்கொண்டுள்ளன.

இதனைவிட கூடுதலான சம்பளச்சிட்டையை (Pay sheet) காட்டி கம்பனிகள் தமது தந்திரோபாயத்தை நியாயப்படுத்தலாம். அது மேலதிக கொழுந்து என்பதன் ஊடாக நிகழ்வது. அதனால் தான் 20 கிலோ விவகாரம் மேல் எழுகின்றது.

2. நாள் ஒன்றுக்கு 20 கிலோ கொழுந்து எழுக்க வேண்டும் எனும் நிபந்தனை

இந்த 20 கிலோ கோரிக்கை என்பது கம்பனிகள் ஏற்கனவே நடைமுறைப்படுத்த எண்ணி கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் ஒரு மாற்று முறையாக / முன்மொழிவாக செய்து வந்த வெளியகப்பயிரிடல் (அவுட்குரோவர்) முறைமையின் வெளிப்பாடு ஆகும். அதன்படி தொழிலாளர்கள் நாளொன்றுக்கு 20 கிலோ கெழுந்து பறித்தால் ஒரு கிலோவுக்காக விலை 50 ரூபா என்பதன் அடிப்படையில் (முன்பு மேலதிகமாக பறிக்கும் கொழுந்துக்கு 50 ரூபா வழங்கி வந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது) 50ரூபா x 20 கிலோ எனும் அடிப்படையில் நாட்சம்பளம் 1000 என்பதை சமன் செய்ய அல்லது சரிசெய்து கொள்ள எடுக்கும் முயற்சியாகும்.

இதன் படி ஒரு தொழிலாளி 20 கிலேவை சராசரியாக பறித்துக்கொடுத்தால் கம்பனிகள் நாட்கூலிக்காக செலவிடும் 1000 ரூபாவுக்கான உற்பத்தி அளவைப் பெற்றுக்கொள்ள எடுக்கும் முயற்சியாகும். இது உற்பத்தித்திறன் அடிப்படையிலான கம்பனிகளின் தந்திரோபாயம்.

இதனைத் தொழிலாளர்கள் மறுக்கும்போது அவர்களது உற்பத்தி பெறுமதி குறைவடையும். எனவே அவர்கள் எதிர்பார்த்த லாபத்தை அடைய முடியாது. எனவே நாள் ஒன்றுக்கு ஒரு தொழிலாளியிடம் இருந்து இருபது கிலோவைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கு ‘தொழிற்சங்கங்கள்’ மீது அழுத்தத்தைப் பிரயோகிக்கும் வகையில் கம்பனிகள் செயற்படுகின்றன.

தொழிற்சங்கங்கள் மீதான அழுத்தம்

கூட்டு ஒப்பந்தம் நடைமுறையில் இருந்தபோது (அதற்கு முன்பிருந்தும்) புரிந்துணர்வு அடிப்படையில் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் தொழிற்சங்கத்துக்கான மாதாந்த சந்தா தொகையை நாட் சம்பளத்தில் கழித்து தொழிற்சங்கத்துக்கு அனுப்பும் வேலையை கம்பனிகள் செய்து வந்தன.

2021 ஏப்பிரல் மாதத்துடன் சில கம்பனிகள் அந்த நடைமுறையை கைவிட்டுள்ளன. இது தொழிற்சங்கங்களுக்கு நிர்வாக ரீதியான அழுத்தங்களைக் கொடுத்துள்ளன. இந்த அழுத்தம் 20 கிலோ நாளாந்தம் எனும் கோரிக்கையை தொழிற்சங்கங்கள் ஏற்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படலாம். (இந்த சந்தா சேகரிப்பு முறைமை இதன் அரசியல் தாக்கம் குறித்து தனியாக பார்க்கலாம்.)

அரசாங்கம் மீதான கம்பனிகளின் அழுத்தம்

கம்பனிகள் மீது அரசாங்கம் அழுத்தம் கொடுத்து ஆயிரம் ரூபாவை கொடுக்கச் செய்ததுபோல கம்பனிகளும் அரசாங்கம் மீது அழுத்தத்தைக் கொடுக்கும் கைங்கரியங்களை ஆரம்பித்துள்ளன. குறிப்பாக தொழிலாளர்களின் சுகாதார துறையை தமது கட்டுப்பாட்டிலும் நிர்வாகத்திலும் வைத்திருக்கும் கம்பனிகள் அதற்கான நிதி ஒதுக்கீடுகளையும் ஆளணியினரையும் அவர்களுக்கான கொடுப்பனவுகளையும் குறைக்கும் முயற்சியில் இறங்கியுள்ளன.

இது குறித்த பிரச்சினைகள் எதிர்வரும் காலங்களில் வெளிப்படும். கூடவே தொழிலாளர்களின் சேமநலன் விடயங்களுக்கு பொறுப்பான ‘ட்ரஸட்’நிறுவனத்துக்கு ஒதுக்கும் தொகையையும் அதற்கான கொடுப்பனவுகளையும் கம்பனிகள் குறைக்க வாய்ப்புகள் உள்ளது. இது அரசாங்கத்தின் மீதான அழுத்தத்தை எதிர்காலத்தில் அதிகரிக்கச் செய்யும் (இது குறித்தும் தனியான பார்வை அவசியம்)

எது எவ்வாறு எனினும் பெருந்தோட்ட முறைமையினை இல்லாமல் செய்யும் நீண்டகால நிகழ்ச்சி நிரலின் அம்சங்களே இவை என்பதை ஆய்வுகளின் ஊடாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதனிடையே பெருந்தோட்டங்கள் இல்லாமல் ஆகும்போது அங்கு வாழும் மக்களின் வாழ்வாதாரம், வாழிடம் குறித்த அரசியல் இந்த ‘ஆயிரம்’ பிரச்சினைகளின் ஆதாரமாகும்.

18.07.2021 அன்று ஞாயிறு வீகேசரி பத்திரிகையில் வெளியான கட்டுரை


Bitter Berry Bondage (கசக்கும் பழங்களும் கொத்தடிமைகளும்)

-இரு நூற்றாண்டு கால மலையகத்தின் முதல் நூற்றாண்டின் வரலாறு -

- மல்லியப்புசந்தி திலகர்

2023 ஆ ம் ஆண்டு ஆகுகையில் இலங்கை மலையகத் தமிழர் இந்தியாவில் இருந்து அழைத்துவரப்பட்டு இலங்கையில் குடியேற்றப்பட்டதன் இருநூறு ஆண்டுகால நிறைவை அனுஷ்டிக்க உள்ளனர். இந்த நிலையில் இந்த இருநூறு ஆண்டுகாலங்கள் இலங்கையில் அவர்கள் வாழ்ந்தனர், வாழவைக்கப்பட்டனர் அல்லது வாழ நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர் என்பதை மீட்டுப் பார்க்கும் தேவை எழுகிறது.

அந்த வகையில் மலையகத்தமிழர் வாழ்ந்து மடிந்த முதல் நூறு ஆண்டுகளான 19ம் நூற்றாண்டு வாழ்வை படம்பிடித்துக் காட்டும் ஆங்கில நூல் ‘Bitter Berry Bondage - The Nineteenth Century Coffee Workers of Sri Lanka’. ‘பத்தொன்பதாவது நூற்றாண்டின் இலங்கையின் கோப்பித் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை’ வரலாற்றை பதிவு செய்வதற்கு நூலாசிரியர் டொனவன் மொல்ரிச் ( Donovan Moldrich) தெரிவு செய்திருக்கும் தலைப்பே சான்று பகர்கிறது. Bitter Berry Bondage என்பதை ‘கசக்கும் பழங்களும் கொத்தடிமைகளும்’ என பொருள் கொள்ளலாம்.

1823 முதல் 1923 வரை வெளியுலகம் அறியாதவகையில் கொத்தடிமைகளாக வைக்கப்பட்டிருந்த மக்கள் கூட்டம் பற்றிய தகவல்களை தேடி எடுப்பது என்பது இலகுவான காரியமல்ல. ஆனாலும் பத்திரிகையாளரான டொனவன் மொல்ரிச் இன் கடின உழைப்பும் தேடலும் இதனை சாத்தியமாக்கி இருக்கிறது. இந்த நூலுக்கு அவர் எழுதி இருக்கும் அறிமுகக் குறிப்பில் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்:

"இந்த நூல் பொதுவான வாசகர்களுக்காகவும் புலமைத்துவ வாசகர்களுக்குமாக எழுதப்பட்டுள்ளது. அதனாலேயே அடிக்குறிப்புகளும் உசாத்துணைவுகளும் நூல்தரவுப்பட்டியல்களும் பின்னிணைப்பாகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. அடிக்குறிப்புகளே வரலாற்றின் விதைகள். ஆயிரம் பூக்கள் மலரட்டும்"

அடிக்குறிப்புகளை வரலாற்றின் விதைகளாக கருதும் நூலாசிரியர் மிகக் கவனமாக ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திற்குமாக தனது தகவல்களுக்கான ஆதாரங்களை அடிக்குறிப்புகளாகக் குறிப்பிட்டுள்ளதுடன் தான் தகவல்களைப் பெற்றுக் கொண்ட சான்றாதாரங்களையும் குறிப்பிட்டு இந்த நூலின் விஞ்ஞானபூர்வ தன்மையை உறுதி செய்கிறார்.

1950 களில் Times of Ceylon எனும் ஆங்கில பத்திரிகையில் தொழில்சார் நிருபராக ( Labour Reporter ) பணியாற்றியவர் டொனவன் மொல்ரிச். இத்தகைய ஒரு நூலை எழுதும் தேவை எவ்வாறு எழுந்தது என அவர் பின்வருமாறு விபரித்துச் செல்கிறார்.

1950 களில் இலங்கை இந்திய காங்கிரசின் தொழிற்சங்க கிளையான இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸ் இலங்கைப் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களை பிரதிநிதித்துவம் செய்தது. அப்போதைய நாவலப்பிட்டிய தொகுதி நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான கே.ராஜலிங்கம் இந்த இரண்டு அமைப்புகளுக்கும் தலைவராக இருந்தார்.

1954 ஆம் ஆண்டு இந்த அமைப்பு இரண்டாக பிளவடைந்ததுடன் ( ஜனநாயக தொழிலாளர் கால்கிரஸ்) பின்னர் தொழிலாளர் தேசிய சங்கம் என்றும் உருவாகி மூன்றானது. இருந்தாலும் 1950 களில் இருந்தே இந்த தொழிற்சங்கங்களில் இருந்த துடிப்பான தொழிற்சங்கவாதிகளுடன் எனக்கு நல்ல நட்பு நிலவியது. அவர்களுள் வி.கே.வெள்ளையன், சி.வி.வேலுப்பிள்ளை ஆகிய இருவரும் முக்கியமானவர்கள். பின்னாளில் இவர்களே தொழிலாளர் தேசிய சங்கத்தைத் தொடங்கினர்.

சி.வி.வேலுப்பிள்ளை பிரபல அரசியல்வாதி மட்டுமல்ல சிறந்த கவிஞரும் கூட. அவரது ஆழமான, கறுத்த, உயிரோட்டமும் நிறைந்த கண்களும் தெளிவான பார்வையும் ஆயிரம் சொற்களுக்கும் மேலானவை. அவரது ‘உழைக்கப் பிறந்தவர்கள்’ (Born to Labour) எனக்கு கண்ணீரை வரவழைத்தது. அவை கண்களை ஈரமாக்குவதுடன் இரத்தத்தை கூச்சமடையச் செய்வன.

'வெள்ஸ்' என செல்லமாக அழைக்கப்படும் வி.கே.வெள்ள்ளையன் மேற்கிந்திய கிரிக்கெட் வீரர்களை நினைவுபடுத்தும் தோற்றம் கொண்டவர். அவரது வேண்டுகோளின் பேரில் அவருடன் ஹட்டனில் ஒரு விடுமுறையைக் கழிக்கச் சென்று இருந்தேன். அப்போது அவருடன் அண்மித்த தோட்டங்களுக்குச் செல்லக் கிடைத்தது. அங்கே ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் அவர்களது தொழிற்சங்க தலைவருக்கு கொடுத்த மரியாதையை கண்டுள்ளேன்.

நான் எழுதிய பல கட்டுரைகளில் வந்துபோன ஒரு மில்லியன் தோட்டத் தொழிலாளர்களை நேரடியாக கண்ட உணர்வைப் பெற்றேன். அப்போது குடியுரிமைப் பறிப்புக்கு எதிராக அவர்கள் போராடிக் கொண்டு இருந்தார்கள். அவர்களது மூதாதையர்கள் இந்தியாவில் இருந்து வந்து இலங்கைக்காக உழைத்தவர்கள். பின்னாளில் அவர்கள் இந்தியா செல்ல நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டபொழுது ‘இந்தியாவில் சாவதற்காய் இலங்கையில் பிறந்தவர்கள்’ ( Born in Ceylon to Die in India) என எழுதினேன். அவர்களது வேர்கள் பற்றி தேட ஆரம்பித்த போது ஆரம்ப கால கோப்பித் தோட்டங்களுக்கு அவர்கள் இந்தியாவில் இருந்து அழைத்துவரப்பட்டார்கள் என்பதும் அவர்கள் இங்கே மாண்டு இருக்கிறார்கள் என்பதும் தெளிவானது. அதனை ‘இலங்கையில் சாவதற்காக இந்தியாவில் பிறந்தவர்கள்’ ( Born in India to Die in Ceylon) என்று எழுதினேன்.

அந்த கோப்பிகால தொழிலாளர்கள் பற்றிய ஆய்வுத் தேடலே இந்த நூல். இந்த நூலை எழுத அத்திவாரமிட்ட வேலுப்பிள்ளை, வெள்ளையன் ஆகிய இருவரினதும் அர்ப்பணிப்பு மிக்க தொழிலாளர் வர்க்க பணிகளை நினைவுகூர்வதாக அமையும்.

நூலாசிரியர் டொனவன் மொல்ரிச் சின் இந்த அறிமுகம் இன்றைய தொழிற்சங்க வாதிகளுக்கு மாத்திரமல்ல பத்திரிகையாளர்களுக்கும் கூட பல படிப்பினைகளைத் தரவல்லது.

பதினான்கு அத்தியாயங்களைக் கொண்ட இந்தநூலினை தனக்கு உந்துதலாக இருந்த இவர்களோடு நூலாசிரியர் நன்றி தெரிவிக்கும் பெயர்பட்டியல் இந்த நூலின் கனதியை எடுத்துச் சொல்கிறது. கலாநிதி G.C. மென்டிஸ், பேராசிரியர் ஜஸ்டின் லெப்ரோய், கலாநிதி K.M. டி.சில்வா, கலாநிதி மைக்கல் ரொபர்ட்ஸ், கிங்ஸ்லி டி சில்வா, பேராதனைப் பல்கலைக் கழக நூலகர் H.A.I. குணத்திலக்க என நீளும் பெயர்பட்டியலுடன் பதினைந்து நிறுவனங்கள் அமைப்புகளையும் நினைவு கூர்கிறார்.

Times of Ceylon பத்திரிகையின் செய்தி ஆசிரியராக பணியாற்றிய காலத்தில் தனக்கு ஏற்பட்ட தொடர்புகளைக் கொண்டு இந்த நூலுக்குத் தேவையான அனைத்துத் தகவல்களையும் ஆதாரங்களுடன் பதிவு செய்கிறார்.

ஒவ்வொரு அத்தியாயங்களினதும் தலைப்பு இலக்கிய ரசணையுடனும் அடிக்குறிப்பாக அதன் உள்ளடக்கத்தை விளக்குவதுமாக அமைவது அவர் கூறுவதுபோல் பொதுவான வாசகர்களுக்கும் புலமைத்துவ வாசகர்களுக்குமானது என்பதை எடுத்துக் காட்டுகிறது.

முதலாவது அத்தியாயம், கோப்பி மன்னன் கண்டியை ஆட்சி செய்தபோது என தலைப்பிடப்படிருக்கும் அதேவேளை அடிக்குறிப்பாக கொப்பிக் கைத்தொழிலின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் என தரப்பட்டுள்ளது.

இவ்வாறு உள்ளூர் சோம்பேறிகளின் புராணம் (ஏன் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் தேவைப்பட்டார்கள்), சீனக்காரனுக்கு ஒரு பாட்டு பாடுதல் ( இலங்கைக்கு சீன தொழிலாளர்களை இறக்குமதி செய்வதற்கான முயற்சி) இழுக்கும் காரணிகளும் தள்ளும் காரணிகளும் ( ஏன் லட்சக்கணக்கான இந்தியத் தொழிலாளர்கள் இலங்கை வந்தார்கள்), வெள்ளிக் கீற்றின் மரணத் தண்டுகள் ( கடலில் ஏற்பட்ட அனர்த்தங்கள்), மெல்லிய பாம்புகளும் பசித்த சிறுத்தைகளும் ( தோட்டங்களை நோக்கிய 150 மைல் தொலைவு நடைபயணத்தின் ஆபத்துகள்), மனிதர்களிடையே முதலாளிகளும் தொழிலாளிகளும் ( கோப்பிக்கால தொழில் சட்டங்கள்), மகிழ்ச்சி, மகிழ்ச்சி ஆறு பென்ஸ்களும் சோறும் கறியும் (கோப்பி கால கூலி கட்டமைவு), எனது சாட்டையை எடு (கோப்பி கால அடக்குமுறையும் எதிர்ப்பும்), பெண்கள் இல்லாத ஆண்கள் ( இரத்தம் சிந்தும் புள்ளிவிபரங்கள்), பெருந்தோட்டங்களும் சமூக வாழ்வும் ( உணவு, வீடு, கல்வி, மதம், சாதி), மண்டைஓட்டு வண்டிகள் ( கோப்பிக் கைத்தொழில் வளர்ச்சி பெற்ற காலத்தில் மரணவீதம்), காரணம் தெரியாத மரணங்கள் ( கோப்பி உச்சம் பெற்ற காலத்தின் மரணங்கள்), மரணிப்பதற்காக வைத்தியசாலைக்கு ( கோப்பியின் அந்திம காலத்தில் மரணவீதம்) இவ்வாறு இலக்கிய முகத்துடன் தரவுகளையும் தகவல்களையும் பதிவு செய்யும் 14 தலைப்புகளும், முடிவுரை, உசாத்துணைவுகள், நூல்தரவு, குறியீடுகள் என எல்லாம் 306 பக்கங்களும் முன்னுரைப்பக்கத்தில் 36 பக்கங்களும் என 342 பக்கங்களைக் கொண்டது இந்த நூல்.

இந்த நூலைப் பதிப்பாக்கி வெளியீடு செய்வதில் கண்டு சத்யோதய நிறுவனத்தின் நிறுவுனர் அருட்பணி போல் கஷ்பர்ஸ் அவர்களின் அர்ப்பணிப்பும் உழைப்பும் போற்றுதற்கு உரியது. 1989 ஆம் ஆண்டு முதற்பதிப்பைக் கண்ட இந்த நூல் இரண்டாம் பதிப்பின் இரண்டாம் வெளியீட்டை 2021 இல் கண்டுள்ளது. நப்டியுன் பப்ளிஷர்ஸ் எனும் பதிப்பகம் இந்த நூலை இப்போது வெளியீடு செய்துள்ளது.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் கொத்தடிமை வாழ்க்கையை விபரிக்கும் விதத்தில் இருபத்தோராம் நூற்றாண்டிலும் அந்த கொத்தடிமை வாழ்க்கையை விபரிக்கும் விதத்தில் இருபத்தோராம் நூற்றாண்டிலும் அந்த கொத்தடிமை வாழ்க்கை முறைமையில் வைக்கப்பட்டுள்ள அதில் இருந்து வெளியே வருவதற்கு போராடிக் கொண்டிருக்கும் சமூகமும் அந்த சமூகத்தின்பால் அக்கறை கொண்ட தரப்பினரும் வாசிக்கவும் வைத்துப் பாதுகாக்கவும் வேண்டிய வரலாற்று நூல் இது.

இந்த நூலைத் தழுவியதாக சட்டத்தரணியும் எழுத்தாளருமான இரா.சடகோபன் கண்டிச் சீமையிலே எனும் நூலைத் தமிழில் தந்துள்ளபோதும், இந்த நூலின் விஞ்ஞானபூர்வ தன்மை மாறாது தமிழாக்கம் செய்யப்பட வேண்டிய தேவையுமுள்ளது.

 


இலங்கையிலும் இந்தியாவிலும் இலக்கிய இயக்கம் கண்ட பெருமகனார் - சி.பன்னீர்செல்வம்

-மதி

இந்தியாவில் பிறந்து இலங்கை வந்த வம்சாவளியினர்தான் இன்று ‘மலையகத் தமிழர்கள்’ எனும் அடையாளத்துடன் இலங்கையில் வாழ்கிறார்கள். அவ்வாறு வந்தவர்களுள் லட்சக்கணக்கானோர் சிறிமா - சாஸ்த்திரி ஒப்பந்தத்தினால் திரும்பவும் இந்தியாவுக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்டனர். இத்தகைய ஒரு சமூக நிகழ்வு நடந்து இன்று பல தலைமுறைகள் கடந்த நிலையில் அவ்வாறான ஒரு நிகழ்வை , ஒரு தனி நபருக்குள் அடையாளம் காணுவது சாத்தியமா?

அத்தகைய ஒரு வரலாற்றின் சாட்சியாக வாழும் ஒருவர்தான், இலங்கை - இந்திய எழுத்தாளராக ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக எழுதி வரும் இலக்கிய செயற்பாட்டாளர் சி.பன்னீர்செல்வம் எனும் அறிமுகத்தோடு இணைய வழி நடைபெற்ற ஒரு பாராட்டு நிகழ்வு தொடர்பான பதிவே இது.

இத்தகைய ஒரு அறிமுகத்துடன் இந்த நிகழ்வை ஒழுங்கு செய்து முன்னின்று நெறிப்படுத்தியவர் இலக்கியவாதியும் அரசியலாளரும் சமூக ஆய்வாளருமான மல்லியப்புசந்தி திலகர்.

தற்போதைய மலையக எழுத்தாளர்களில் மூத்தவரான 'சாகித்ய ரத்னா' தெளிவத்தை ஜோசப் அவர்களின் தொடக்கவுரையுடன் நிகழ்வு ஆரம்பமானது.

இந்தியாவில் இருந்து இலங்கை மலேஷியா போன்ற நாடுகளுக்கு மக்கள் தொழிலுக்கா குடிபெயர்ந்த போதும் அவர்களது வாழ்வியலை தனியான ஒரு இலக்கிய தொகுதியாக்கியதில் இலங்கை மலையகத் தமிழ் மக்கள் என மலேசிய மூத்த எழுத்தாளர்கள் குறித்துரைக்கின்றனர். இந்தியாவில் இருந்து இலங்கை வந்து மீண்டும் இந்தியாவுக்கு சென்ற சி.பன்னீர்செல்வம்  மலையக இலக்கியம்  எனும் மரபின் வழிவந்த ஒருவர் என்பது சிறப்பானது. அவர்களுடைய எழுத்துக்கள் மூலமாக மலையக வாழ்வியலையும் அவர் சென்று சேர்ந்த தமிழக வாழ்வியலையும் தனது எழுத்துக்களில் பதிவு செய்துள்ளார்.

'விரல்கள்' எனும் நாவல் மூலம் தமிழகத்தில் ' கலைமகள்' இதழ் நடாத்திய கி.வா.ஜகநாதன் நினைவு பரிசு பெற்று மலையக எழுத்தாளர்களுக்கு பெருமை சேர்த்தவர். மலையக இலக்கியம் என்கின்ற தொகுதி / துறை வாழுகின்றவரைக்கும் சி. பன்னீர்செல்வத்தின் பெயரும் புகழும் வாழும் என்று பாராட்டு விழாவைத் தொடங்கிவைத்தார் தெளிவத்தை ஜோசப்

பன்னீர்செல்வம் இந்தியா சென்ற பின்னரும் கூட அவரது எழுத்துக்களை இலங்கை ஊடகங்களில் பிரசுரித்தவர் பத்திரிகையாளரும் இலக்கியவாதியுமான அந்தனி ஜீவா.

பன்னீர்செல்வம் தமிழகத்தில் 'சென்றவாரம்' என்ற வார பத்திரிகையின் ஆசரியராக இருந்தார். அதே போல 'மனித உரிமைக் கங்காணி' எனும் இதழின் உதவி ஆசரியராக பணியாற்றினார். இந்தியாவில் கலைமகள், குமுதம் முதலான பத்திரிகையில் எழுதியவர். அவரைச் சந்தித்த நாட்களில் அவரது படைப்புகள் பல அச்சேராமல் இருந்தன.அவற்றை இலங்கைக்கு கொண்டுவந்து 'குன்றின் குரல்', பத்திரிகையில் பிரிசுரித்தேன். அவரது 'தேயிலைப்பூக்கள்' காவியத்தையும் இலங்கை 'சூரியகாந்தி' பத்திரிகையில் வெளியிட்டேன். இறுதியாக 'திண்டுக்கல் காந்திகிராமம் கிராமிய பல்கலைக்கழகத்தில்' இடம்பெற்ற 'மலையக ஆய்வரங்கிலும்' அவர் இணைந்திருந்தமை சிறப்பானது என வாழ்த்தினார் அந்தனி ஜீவா.

எழுதத் தொடங்கி நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு பின்னர்தான் சி.பன்னீர்செல்வத்தின் எழுத்துக்கள் ( ஜென்மபூமி - சிறுகதைகள்) தொகுப்பாக வெளிவந்துள்ளமை தமிழ் பதிப்புத்துறையின் வறட்சியை காட்டி நிற்கிறது. இருந்தும் சி. பன்னீர்செல்வம் உள்ளிட்ட 7 பேரின் பங்குபற்றலுடன் உருவான 'எங்கெங்கும் அந்தியாமாக்கப்பட்டவர்கள்' தொகுப்பு மிக முக்கியமானது. இலங்கையில் இருந்து இந்தியா திரும்பிய மக்களின் வாழ்வியலை பதிவு செய்யும் முக்கிய ஆவணம் அது.

மார்க்சிய கருத்தியலை தமது அரசியல் சிந்தனையாக கொண்ட பன்னீர்செல்வத்தின் எழுத்துகள் புனைபெயருக்குள் ஒளிந்தவையல்ல. தான் சார்ந்த மக்களின் மீட்சிக்காக அவர் கவிதை, சிறுகதை, நாவல் என பலவிதத்திலும் பங்கெடுத்தவர். பல சோகங்களுக்கும் தடங்கல்களுக்கும் மத்தியில் இந்த சமூகம் இப்படியே இருந்துவிட முடியாது என்ற ஓர்மம் அவரது எழுத்துப் பணியில் நிறைந்து இருக்கிறது என சி.பன்னீர்செல்வத்தின் தேயிலைப்பூக்கள் காவியத்துக்கு முன்னுரை எழுதிய மு.நித்தியானந்தன் ( லண்டன்) வாழ்த்தினார்.

பன்னீர்செல்வம் 60, 65 காலப்பகுதியில் மலைநாட்டு எழுத்தாளர் மன்றத்தின் ஊடாக கிடைக்கப்பெற்ற ஓர் எழுத்தாளர். மலையக மக்களின் தேசியம், அரசியல் , பொருளாதாரம் முதலான சமூகம் சார்ந்த விடயங்களை தனது எழுத்துக்களுக்குள் பதிவு செய்தவர். அவரது படைப்புகளின் தலைப்புகளே அவரது எழுத்தின் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தும். இதுவரை மலையக இலக்கியத்தில் பெரும் குறையாக இருந்த ஒரு காவியத்தை படைத்ததன் மூலம் சி. வி . வேலுப்பிள்ளைக்கு ( இலங்கைத் தேயிலைத் தோட்டத்திலே) பிறகு வரலாற்றில் இடம்பிடித்துள்ளார் பன்னீர். 'தேயிலைப் பூக்கள்' எனும் அந்தக் காவியத்தில் தனது தந்தை இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதாகவே காட்டுவது சிறப்பு என புகழ்மாலை சூட்டினார் மூத்த எழுத்தாளர் மு.சிவலிங்கம்.

நான் மலையகத்தைச் சேர்ந்தவரல்ல. தமிழ் நாட்டைச் சேரந்தவள். மலையகத்தவரான நாதன் அவர்களை துணைவராக கொண்டதால் மலையகம் மீதான ஆர்வம் கொண்டவள். அந்த மக்கள் தாய்நாட்டின் என கருதி வந்த தமிழ் நாட்டில் மனோரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் எவ்வாறு பாதிப்புற்றார்கள் என்பதைக் காட்டும் ஆய்வு நூலான 'எங்கெங்கும் அந்நியமாக்கப்பட்டவர்கள்' ஆய்வு, வெளியீட்டு பணியில் பன்னீர்செல்வத்துடனான குழுவாக இணைந்து செயற்பட்ட அனுபவம் முக்கியமானது. இந்த நூலை உருவாக்குவதில் இவரது பங்களிப்பு மிக முக்கியமானது. இவரது எல்லா எழுத்துக்களிலும் மலையகத் தமிழர்களின் வலிகளை பதிவு செய்திருப்பார் என அவரோடு சேரந்தியங்கிய நாதன் அவர்களின் துணைவியார் தமிழகத்தில் சமூகப் பணியாற்றும் திருமதி உருசுலா நாதன் தெரிவித்தார்.

பாடசாலை காலத்திலேயே வாசிப்பில் ஆர்வம் காட்டியவர். பாடசாலை பயணத்துக்கான பஸ் பணத்தைச் சேமித்து இலக்கிய இதழ்களை வாங்கிப் படித்தவர். பாடசாலை மாணவராகவே 'அறிவுச்சுடர்' எனும் இதழை நடாத்தினார். சித்திரம் வரைதலிலும் ஆற்றல் நிறைந்தவர்.
'இளங்கோ நாடக மன்றம்' எனும் நாடக மன்றம் நடாத்தியவர். பாடசாலை மாணவராக இருந்த போதே சிறுகதைக்காக இலங்கை சாகித்திய மண்டல பரிசு பெற்றவர். கொட்டாங்கந்தை எனும் அவரது ஊரின் பெயரையே 'கொற்றகங்கை' என இலக்கிய சுவையுடன் மாற்றி அமைத்தவர். நாடற்றவன் என்ற நிலையில் அடிமை வாழ்வு வாழ விருப்பமில்லை என இந்தியாவுக்கு திரும்பி சென்றார் என அவரது பாடசாலை நண்பர் உமாபதி (கல்முனை) நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

ஜென்ம பூமியின் நினைவுகளை சுமப்பவர் மட்டுமல்ல அதனை எழுத்திலும் படைக்கும் நண்பர் பன்னீர்செல்வத்துடனான நட்பு 1963 ல் இருந்து தொடர்ந்து வருகிறது. அரசியல் , இலக்கியம், நாடகம் என இலங்கையில் ஒரே தோட்டப்பகுதியில் இணைந்து செயற்பட்டோம். அவரது சகோதரர் அரு சிவானந்தனோடு தமிழ் நாடு வந்தபோது அவரை சந்தித்து தொடர்ந்து இயங்கினோம். 1987 ஆம் அண்டு 'டெலோ' இயக்கத்தினர் எங்கள் தோழர் பி.எஸ்.நாதன் அவர்களை கடத்தியபோது போராட்டம் செய்து மீட்டு எடுத்தோம். அவரது எழுத்துப் பணி சிறப்பானவை என அவரது இலக்கிய தோழமை மு.சி.கந்தையா வாழ்த்தினார்.

பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் கற்றுக் கொண்டிருந்த போது மாணவர் ஒன்றுகூடல் ஒன்றுக்கு பாடசாலை மாணவராக சாகித்ய பரிசு பெற்ற சி. பனலனீர்செல்வத்தை அழைத்துப் பாராட்டினோம். அந்த விழா கண்டி அசோக்கா மண்டபத்திலே நடைபெற்றது. பின்னர் அவர் தமிழகத்திற்கு சென்று அவரது குழுவினருடன் உணர்வுபூர்வமாக தயாரித்தளித்த 'எங்கெங்கும் அந்தியமாக்கப்பட்டவர்' நூல் எனது ஆய்வுக்கான உசாத்துணையாக இருந்தது. 'மலையக இலக்கியம்' எனும் தொகுதி அங்கீகாரம் பெற்றிருக்காத நிலையில் எங்களது ஆசிரியர் திருச்செந்தூரன் 'கல்கி' பத்திரிகை நடாத்திய சிறுகதை போட்டியில் பரிசு பெற்று கொண்டு வந்த அங்கீகாரத்தின் தொடர்ச்சியாக பன்னீர்செல்வம் 'கலைமகள்' இதழில் தனது 'விரல்கள்' நாவலுக்காக பரிசு பெற்றமை காட்டி நிற்கிறது.
மலையக இலக்கியத்துக்கு பெருமை சேர்த்த பெருமகனார் பன்னீர்செல்வம் என ஓய்வு நிலை அரச உத்தியோகத்தர் எம்.வாமதேவன் வாழ்த்தினார்.

பன்னீர்செல்வம் பிறந்த அதே ஊரின் அடுத்த எல்லையில் பிறந்தவன் என்கிற வகையில் பன்னீர்செல்வம், அரு.சிவானந்தன், மு.சி.கந்தையா போன்ற இலக்கிய வழித்தோன்றல்களின் தொடர்ச்சியானவனாக என்னைப் பார்க்கிறேன். அடுத்த தலைமுறையினரான நான் மதுரையில் அவரை சந்திக்க கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தின் போது அவர், 'கொற்றகங்கை'யில் நீர் ஓடுகின்றதா என கேட்டது என்னை நெகிழச்செயத்து.

அந்தக் கேள்வியின் ஊடே அந்த மண்மீதான அவரது பற்றுதலையும் அங்கு வாழும் மனிதர்கள் மீதான பரிவையும் காட்டுவதாகவும் அவை அவரது படைப்புகளில் வெளிப்படுவதாகவும் உள்ளது. அவரது படைப்பின் கனதியும் செழுமையும் வெளிப்படுத்திய கருத்து நிலை என்பவற்றால் மலையக, ஈழத்து இலக்கியத்தில் போலவே ஒட்டுமொத்தமாக தமிழ் இலக்கிய பரப்பிலும் தனித்துவமான ஒரு அடையாளத்தைத் கொண்டவையே.

2017 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு , திண்டுக்கல், காந்தி கிராம் கிராமிய பல்கலைக் கழகத்தில் இடம்பெற்ற "மலையக இலக்கிய ஆய்வரங்கில்" இலக்கிய ஆளுமைகளுடன் நடுநாயகமாக சி.பன்னீர்செல்வம்.

மலையகத்தில் இருந்து தாயகம் திரும்பிய எழுத்தாளர்களுள் அந்த வாழ்வியலை அழகியல் கலந்து வெளிப்பாடாக தந்தவர்களில் பன்னீர்செல்வத்துக்கு தனியான ஓர் இடமுண்டு. உலகம் முழுவதும் புலம்பெயர்ந்து செல்ல நேர்ந்த மகலகளின் உள்ளக்குமுறல்களின் வெளிப்பாடுகளுக்கு சமாந்திரமாக மலையக மக்களின் புலப்பெயர்வு வாழ்வினைப் பதிவு செய்துள்ளார்.

980 களுக்கு முன்னரே இலங்கையில் புலம்பெயர் இலக்கிய வகைமையை முன்வைத்த முன்னோடிகளில் ஒருவராக பன்னீர்செல்வம் திகழ்கிறார். புலம்பெயர் கருத்தாடல்களின் போது பன்னீர்செல்வத்தின் படைப்புகள் தவிர்க்க முடியாத இடத்தினைப் பெறுகின்றது. பலவிதங்களில் இவர் மலையக முன்னணி படைப்பாளர்களில் ஒருவராகிறார். மானுட நேயத்துடன் இவர் வாழ்ந்த மண்ணையும் மக்களையும் தன் நெஞ்சில் சுமந்து படைப்பிலக்கியம் செய்த பன்னீர்செல்வம் இலக்கிய வரலாற்றில் என்றும் நிலைத்திருப்பார் ‘பன்னீர் செல்வத்தின் படைப்புலகம்’ எனும் தலைப்பில் ஆய்வுரை நிகழ்த்திய பேராதனைப் பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளர் எம்.ஜெயசீலன் கருத்துரைத்தார்.

திண்டுக்கல் நகரில் 'சென்றவாரம்' பத்திரிகையில் பன்னீர் அண்ணனுடன் சேர்ந்து பணியாற்றிய அனுபவம் மகத்தானது. அவருடைய இலக்கிய பார்வை, இடதுசாரி சிந்தனை, சமூகப் பார்வையை எனக்கு கற்றுக்கொடுத்த ஆசான். நாங்கள் லட்சக்கணக்கானோர் தமிழகம் முழுதும் வாழ்ந்தாலும் இலங்கை மலையகத்தைத் தான் ஜென்ம பூமியாக கருதுகிறோம்.

எங்களது சிந்தனைகள், பேச்சுகளில் அதுவே வெளிப்படுகிறது. அந்த தலைமுறையின முதன்மையானவராக பன்னீர்செல்வம் காணப்படுகிறார். சாதாரண மனிதரான பன்னீர்செல்வம் சாதாராண மக்களின் வாழ்க்கையை வெளிப்படுத்தியவர். பன்னீர்செல்வத்துக்கு இப்படி தேசெல்லைகள் கடந்து இலக்கிய உறவுகள் இணைந்து வாழங்கும் பாராட்டு முழு மலயைகத்திற்கும் பெருமை சேர்க்கும் விடயாமாகிறது என வழக்கறிஞர் தமிழகன் ( திருச்சி) நன்றி தெரிவித்தார்.

பன்னீர் அவர்களுக்கான பாராட்டு விழா நிகழ்வு இணையவழியூடாக இடம்பெற்ற போது மூத்த எழுத்தாளர்களான அந்தனி ஜீவா, மு.நித்தியானந்தன் - லன்டன் ஆகியோருடன் பன்னீர் அவர்கள்...

உரைகளின் இடையே பங்கு பற்றுனர்களாக கலந்து கொண்டிருந்த பலரினதும் வாழ்த்துக்களை எழுத்து வடிவில் பெற்று நிகழ்ச்சியில் சேர்த்துக் கொண்டார் நெறியாளர் திலகர். அந்த வகையில் தமிழ் நாட்டில் இருந்து ராஜேந்திரன், ச.மோகன், கா.கணேசன்,( மதுரை) க.பூபாலன் ( மேட்டுப்பாளையம்), தோழர் ஜெயசிங் ( திருவனந்தபுரம்), டார்வின் ( திருச்சி), ஈழம் மலர்மன்னன் தம்பிராஜா ( தேவகோட்டை), ரவிச்சந்திரன் ( கன்னியாகுமரி) கார்த்திகேயன் ( மதுரை) வழக்கறிஞர் மாட்டின் (மதுரை )ஆகியோருடன் இலங்கையில் இருந்து கவிஞர் சு.முரளிதரன், விரிவுரையாளர்கள் ஜே.சற்குருநாதன், மூ. அகிலன், கவிஞர் இரத்னஜோதி, ஆசிரியர் கிறிஸ்தோபர், ஊடகவியலாளர்கள் ஜீவா சதாசிவம், ராம், சமூக ஆர்வலர் சண்முகராஜா என பலரது வாழ்த்துகளும் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டு இருந்தன.

இறுதியா எழுத்தாளர் சி.பன்னீர்செல்வத்தினது ஏற்புரையுடன் அவரது குடும்பத்தாரின் நன்றியறிதலுடன் விழா இனிதே நினைவேறியது. வாழ்நாள் முழுவதும் எழுத்திலேயே வாழ்ந்த நோய்வாப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் எழுத்தாளருக்கு “வாழ்நாள் சாதனையாளர்” விருது அறிவிக்கப்பட்டது அவருக்கு வாழ்நாளில் கிடைத்த மிகப்பெரும் கௌரவமாகும்.

நன்றி :- தமிழன் இலக்கிய சங்கமம்


பெருந்தோட்டத்துறை சுகாதார நிலை

ஒரு கொள்கை  மீள்பார்வை  

- மல்லியப்புசந்தி திலகர்
இலங்கையின் பெருந்தோட்டத்துறைசார்ந்து கடந்த அரை தசாப்த காலமாக பேசப்படும் பிரச்சினை ஆயிரம் ரூபா நாட்சம்பளம். எனினும் அதனைத் தாண்டிய பல பிரச்சினைகள் உண்டு என அரசியல் களத்தில் பேசப்படுவதுண்டு.
அத்தகையப் பிரச்சினைகளை அடையாளம் காண்பதும் அதனைப் பேசு பொருளாக்குவதும் அவற்றுக்கான தீர்வுத்தடங்களைத் தேடுவதும் குறித்த பிரச்சினைகளில் இருந்து மக்களுக்கு விடுதலை பெற்றுக் கொடுப்பதற்கான வழிமுறையாகும்.
அவ்வாறான ஒரு பிரச்சினையாக அடையாளம் காணப்படக்கூடிய பெருந்தோட்ட சுகாதார முறைமை பற்றிய கொள்கை மீள்நோக்கு கற்கையாக வெளிவந்திருப்பது Policy Review on the Status of Health in the Plantation Sector (பெருந்தோட்டத்துறை சுகாதார நிலை சார்ந்த நிலை பற்றிய கொள்கை நோக்கு )எனும் ஆங்கில நூல்.
கண்டியில் அமைந்துள்ள மனித அபிவிருத்தித் தாபன வெளியீடாக அதன் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் பி.பி.சிவப்பிரகாசம் தொகுத்தளித்திருக்கும் இந்த நூலுக்கான ஆய்வினை வைத்தியர் நிதர்ஷனி பெரியசாமி, சட்டத்தரணி துலானி லியனஹெட்டி ஆகியோர் மேற்கொண்டுள்ளனர். நூலின் ஆவண மதிப்பீட்டாளராக வைத்தியர் நூரி கிறேஸ் ஒமாலின், நூலாக்க இணைப்பாளர்களாக HJ பர்ஹானா, சட்டத்தரணி அ.செல்வராஜ் ஆகியோரும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.
“இலங்கை வெற்றிகரமான இலவச சுகாதார முறைமையைக் கொண்ட நாடாக சர்வதேச ரீதியாகவும் உள்நாட்டிலும் பாராட்டுகளைப் பெற்றுக் கொண்டுள்ளது. எனினும் இந்த முறைமையில் வாய்ப்பினைப் பெறாத ஒரு மக்கள் குழும்மாக பெருந்தோட்ட சமூகத்தினர் இருப்பது துரதிஷ்டமானது. மிகக் குறைந்த சுகாதார குறிகாட்டிகளின் அளவு மட்டத்தைக் கொண்டவர்களாக, மிகக் குறைவான சுகாதார சேவைகளைப் பெற்றுக்கொள்ளும் மக்கள் பிரிவினராக பெருந்தோட்ட மக்கள் காணப்படுகின்றனர்.
தோட்ட சுகாதார முறைமை முழுமையாக தேசிய சுகாதார முறைமைக்குள் உள்வாங்கப்படாமையின் விளைவுகளே இவையாகும்” என தனது முகவுரையில் தோட்ட சுகாதார முறைமயின் நிலை பற்றிய ஓர் அறிமுகத்தைத் தருகிறார் தொகுப்பாசிரியர் பி.பி.சிவப்பிரகாசம்.
“தோட்டத்துறையில் வாழும் மக்கள் தொடர்பான தனித்துவமான சட்டங்களும் ஒழுங்
கு விதிகளும் உள்ளன. அவற்றுள் சுகாதார சேவைகளுக்கான சட்டங்களும் அடக்கம். கிராமப்புற மக்களுடன் ஒப்பிடுகையில் பெருந்தோட்டப் பகுதியில் மிகவும் குறைவான தரமுடைய சுகாதார சேவைகளையே பெறுகின்றனர்.
பிராந்திய பெருந்தோட்டக் கம்பனிகளும் அரச பெருந்தோட்ட கூட்டுத்தாபனங்களும் நிர்வகிக்கும் தோட்டங்களில் அந்த நிர்வாகமே தோட்ட மருத்துவ உதவியாளர்களை நியமித்து சுகாதார சேவைகளுக்கு பொறுப்பாக உள்ளது. மருத்துவர் தகைமை பெற்ற அதிகாரிகளை தோட்டப் பகுதி சுகாதாரத்துக்காகப் பெற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலை காணப்படுகிறது. தொடர்ச்சியாக ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்கள் இந்த பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண எத்தனித்தபோதும் அதன் செயற்பாடுகள் மந்த கதியிலேயே இடம்பெற்று வருகின்றது

 

. இந்த கொள்கை மீள்நோக்கு அறிக்கையானது தோட்ட மருத்துவ முறைமையை தேசிய முறைமைக்குள் கொண்டு வருவதில் காணப்படும் இடைவெளிகளை இனங்கான விளைகிறது” என இத்தகைய ஆய்வறிக்கையின் தேவைப்பாடு குறித்தும் விளக்குகிறார்.
மலையகப் பெருந்தோட்டத்துறையில் அமுலில் உள்ள தோட்ட சுகாதார முறைமையை அரசாங்கம் பொறுப்பேற்கும் வகையில் அமைச்சரவைப் பத்திரம் சமர்ப்பிக்க உள்ள தாக சுகாதார அமைச்சர் பவித்ரா வன்னியாராச்சி கடந்தவாரம் (7/1/2021) பாராளுமன்றில் தெரிவித்துள்ளார்.

 

அப்படியாயின் தோட்ட சுகாதார முறைமை என்ற ஒன்று நடைமுறையிலுள்ளது என்பதும் இதுவரையில் அரசாங்கத்தின் பொறுப்பில் மலையகப் பெருந்தோட்டப் பகுதியில் சுகாதார நடைமுறைகள் இல்லை என்பதும் தெளிவு.

 

2006 ஆம் ஆண்டு நிமல் சிறிபால டி சில்வா சுகாதார அமைச்சராகவும் வடிவேல் சுரேஷ் பிரதி சுகாதார அமைச்சராகவும் இருந்த காலத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட பத்திரத்தின் பேரிலேயே 44 தோட்ட வைத்தியசாலைகள் அரசினால் பொறுப்பேற்கப்பட்டன. அவற்றுள் சுமார் 22 வைத்திய நிலையங்களே இப்போது இயங்குகின்றன. ஏனையவை கைவிடப்பட்டுள்ளன.
2018   ராஜித்த சேனரத்ன சுகாதார அமைச்சராக பதவி வகித்த காலத்தில் ஒரு அமைச்சரவைப் பத்திரம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு, அபிப்பிராயம் கோரலுக்காக ஏனைய அமைச்சுக்களுக்கு வழங்கப்பட்டபோது அந்தத் திட்டத்தை மறுத்த அமைச்சுக்களும் இருந்தன.
இந்த நிலையிலேயே சுகாதரம் தொடர்பிலான பாராளுமன்ற மேற்பார்வை குழுவின் உறுப்பினராகவும், பின்னாளில் தலைவராகவும் முன்னாள்  நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மயில்வாகனம் திலகராஜா செயற்பட்ட காலத்தில், தோட்ட சுகாதார முறைமையை தேசிய சுகாதார முறைமைக்குள் கொண்டுவருவதற்கு பாராளுமன்ற மேற்பார்வை உப குழு ஒன்றை உருவாக்கி, திட்டத்துடன் தொடர்புடைய ஐந்து அமைச்சுக்களையும் இணைத்து பெறப்பட்ட உடன்பாட்டு அறிக்கை 2020 பெப்வரி 19 இலங்கை நாடாளுமன்றத்திற்கு சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.
அதே நேரம் முதலாவது அமைச்சரவைப் பத்திரம் சமர்ப்பித்த காலத்தில் பிரதி சுகாதார அமைச்சராக இருந்த, தற்போதைய பதுளை மாவட்ட நாடாளுமன்ற  உறுப்பினர் வடிவேல் சுரேஷ் கேள்வி- பதில்  நேரத்தில் எழுப்பிய கேள்விக்கு பதில் அளித்தசுகாதார அமைச்சர் பவித்ரா வன்னியாரச்சி தோட்ட சுகாதார முறைமை அரசாங்கத்தின் கீழ் கொண்டுவரப்படும்  என  சபையில் கூறியுள்ளார்.
இந்த கட்டத்திலேயே அமைச்சுக்களை இணைத்து தயாரிக்கப்பட்ட சுகாதார மேற்பார்வைக் குழுவின் அறிக்கையின் அவசியத்தை  அமைச்சர் பவித்திரா வனலனியாரச்சியின் உரையில் அவதானிக்க முடிகிறது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் வடிவேல் சுரேஷ் எழுப்பிய கேள்விகளுக்கு பதில் அளிக்கும் போது வைத்திய நிலையங்களை அபிவிருத்தி செய்ய காணிகளைப் பெற்றுக் கொள்வதில் உள்ள சிக்கல்களை அமைச்சர் விபரக்கிறார்.
இதுகுறித்து கருத்து தெரிவிக்கும் முன்னாள்  நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மயில்வாகனம் திலகராஜா ( கட்டுரையாளர்) தான் சுகாதார மேற்பார்வைக் குழுவாக செயற்பட்ட காலத்தில் 500 தோட்ட வைத்திய நிலையங்களையும்  அரசாங்கத்தின் கீழ் கொண்டுவர  நிர்வாக மட்டத்தில் ஏற்பாடுகள் சீர் செய்யப்பட்டுள்ளன. திட்டத்துடன் தொடர்புடைய சுகாதார அமைச்சு, பெருந்தோட்டத்துறை அமைச்சு, காணி அமைச்சு, தோட்ட உட்கட்டமைப்பு அமைச்சு, மாகாண சபைகள் உள்நாட்டு அலுவல்கள் அமைச்சு, நிதி அமைச்சு ஆகியவற்றின் ஒப்புதல் பெறப்பட்ட அறிக்கை நாடாளுமன்றத்துக்கு சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் பிரதிகள் சுகாதார அமைச்சின் ' தோட்ட நகர சுகாதார பிரிவு' பணிப்பாளரிடம் கையளிக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் ஊடகங்களுக்கு தெரிவித்துள்ளார்.
இந்த கொள்கை மீளாய்வு அறிக்கையைத் தொகுத்தளிக்கும் மனித அபிவிருத்தித் தாபன ( கண்டி) அதிகாரிகள் செயற்பாட்டாளர்களை , பாராளுமன்ற சுகாதார மேற்பார்வைக் குழுவினருடன் முன்னாள்  நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மயில்வாகனம் திலகராஜா இணைத்து செயற்படுத்தியிருந்தமை அவதானத்துக்குரியது. மேலும், கடந்த 2020 செப்தெம்பர் மாதம் சுகாதார அமைச்சுன் தோட்ட சுகாதார பிரிவின் பணிப்பாளரையும் சிவில் சமூகங்களையும் இணைத்த கலந்துரையாடல் ஒன்றும் மனித அபிவிருத்தித் தாபனத்தின் அனுசரணையில் நுவரெலியாவில் நடைபெற்று உள்ளது.
அத்தகைய கலந்துரையாடல்களின் பிரகாரம் சுகாதார அமைச்சின் அதிகாரிகள் அதனை நடைமுறைப்படுத்த தயாராக உள்ளதாகவே தெரிகிறது. அதற்கான அங்கீகாரத்தை புதிய அமைச்சரவைப் பத்திரம் வழங்கினாலே போதுமானது.
அத்தகைய நடைமுறைப்படுத்தலை இலகுவாக்க இத்தகைய கொள்கை விளக்க மீளாய்வு அறிக்கைகள், நாடாளுமன்ற அறிக்கைகள் இந்த காலகட்டத்தில் அவதானத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும்.
மனித அபிவிருத்தித் தாபனத்தின் இந்த கொள்கை மீளாய்வு அறிக்கை நான்கு அலகுகளாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. அலகு 1 அறிமுகம், நோக்கம், ஆய்வுக்கான கேள்வி, முறையியல் பற்றி விளக்குகிறது. அலகு 2 இலங்கை பெருந்மோட்ட சமூக வரலாறு, அதன் ஒழுங்கிலான தோட்ட சுகாதார முறைமை வழங்கல், தோட்ட சுகாதார முறைமையில் உள்ள பிரச்சினைகளும் காரணங்களும், பெருந்தொட்ட சுகாதார கட்டமைப்பை தேசிய சுகாதார முறைமைக்குள் கொண்டுவரவேண்டியதன் தேவை, பெருந்தோட்ட சமூகத்தின் சுகாதார உரிமைகள் தொடர்பாக விளக்குகிறது.
அலகு 3 ல் இன்றைய கொள்கைகள், சட்ட முரண்பாடுகள், பெருந்தோட்டப்பகுதி இனவிருத்தி சுகாதாரம், தோட்டத்துறைக் கல்வி தேசிய மயமும் சாதகமான மாற்றமும் ( ஒப்பீட்டாய்வு) போன்ற விடயங்களும் அலகு 4 முடிவுரைகளும் பரிந்துரைப்புகளும் என 70 பக்கங்களைக் கொண்ட இந்த ஆய்வறிக்கை 2017 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
தோட்ட சமூகம் இடையீடற்ற திருப்திகரமான சுகாதார சேவைகளைப் பெற்றுக் கொள்வதை உறுதி செய்யும் முகமாக அவர்களின் தேவைகளை தேசிய நீரோட்டத்தில் இணைத்துக் கொள்வதற்கான வலுவான மூலோபாய பொறிமுறை வகுக்கப்பட வேண்டும் என இந்த கொள்கை மீளாய்வு அறிக்கை பரிந்துரைப்பாக வலியுறுத்துகிறது.
“இந்த அறிக்கை உள்நாட்டு , தேசிய மட்ட சுகாதார அதிகாரிகளுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்படுவதுடன், பெருந்தோட்டத்துறை தொடர்பான கொள்கைகளில் திருத்தங்களைக் கோரும் பரப்புரைகளை நியாயப்படுத்தும் சாட்சியங்களைக் கொண்டது” என இவ்வெளியீட்டிற்கு அனுசரணை வழங்கி இருக்கும் MDM France நினுவனத்தின் இலங்கை வதிவிடப் பிரதிநிதி எலெனா கிறிஸ்டினி தனது முன்னுரையில் தெரிவித்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.
Virakesari 17/01/2021

இலங்கை சீனர்கள்

தம்மாதீன தேரர் தரும் தகவல்கள்

-மல்லியப்புசந்தி திலகர்

இலங்கை - சீன என்றதும் இப்போது பல்வேறு பார்வைக் கோணங்கள் வளர்ந்துவிட்டிருக்கிற சூழநிலையில் பேராசிரியர் சங்கைக்குரிய நெதாலகமுவே தம்மாதீன தரும் தகவல்கள் இலங்கை சீனர்கள் பற்றிய ஆய்வாக அமைகிறது ‘இலங்கை சீனர்கள்’ ( Sri Lankan Chinese) எனும் ஆங்கில நூல்.

இலங்கையில் வாழும் சீன சமுதாயத்தினர் பற்றியும் சீன மொழி பற்றியும் குறைந்தளவான அக்கறையே காட்டப்படுகிறது. பண்டைய கால பட்டுப்பாதைத் திட்டத்தின் ஊடாக இலங்கை - சீன நாடுகள் பல வர்த்தக உறவுகளைக் கொண்டிருந்தனர்.பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் இருந்தே இலங்கையில் சீனர்கள் வாழ்கின்றனர். காலனித்துவ காலத்தில் சீனர்களின் வருகை அபரிமிதமாக அதிகரித்தது. இரண்டாம் உலக மகா யுத்த காலத்தில் வணிக நோக்கத்தில் சீனர்கள் இலங்கை வந்துள்ளனர்.

இந்த நூல் கவனிப்பாரற்று இருக்கும் இலங்கை சீனர்கள் வரலாற்றினை பதிவு செய்யும் ஆய்வினை செய்யும் அறிக்கையாகக் கொள்ளலாம் எனும் பின்னட்டைக்குறிப்புடன் சமயவர்தன புத்தகாலய வெளியீடாக 2018 ஆம் பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளது.

எழுபத்திரண்டு பக்கங்களைக் கொண்ட இந்த நூலின் ஆசிரியர் ஒரு பௌத்த துறவியும் களனி பல்கலைக்கழகத்தின் மொழியியல் துறையில் பேராசிரியரும் ஆவார்.

ஆறு அத்தியாயங்களைக் கொண்ட இந்த நூல் முதலாவது அத்தியாயத்தில் ஹான் வம்சம் முதல் இன்று வரையான இலங்கை - சீன உறவுபற்றி பேசப்படுகிறது. இந்த அத்தியாயத்தில் சுவாரஷ்யமான விடயமாக அமைவது இலங்கைக்கான பண்டைய சீன பெயர்கள் பற்றிய தகவலாகும்.

செரண்டிப், தப்ரோபன் போன்ற பெயர்கள் குறித்து பரவலாக அறியப்பட்டுள்ளது. ஈழம் என்பது கூட இலங்கைக்கான மறுபெயர்தான் என்னாலும் இன்று அதனை வேறு அர்த்தத்தில் நோக்குவோரும் உளர். சிலோன் என்பதை இன்றும் கூட ஐரோப்பாவில் சைலோன் என்றே நினைவில் வைத்துள்ளனர். சைலோன் டீ ( Ceylon Tea) ஐராப்பிய நாடுகளில் பிரபலம்.


இப்படி சீனர்கள் இலங்கையை எப்படி எல்லாம் அழைத்து இருக்கிறார்கள் என்பது சுவாரஷ்யமாகவே உள்ளது. ‘சி ச்செங் பூ’ - இதற்கு சிங்க(ள) தீப்ப என்று சிங்களத்தில் பொருளாம். ‘சி டியாவ் குவா’ அல்லது சி டியாவ் சுவா என்பதும் கூட அதே அர்த்தம்தானாம். பொதுவாக அழைக்கப்பட்ட பெயராக ‘ஷி ஸி குவோ’ இருந்துள்ளது. இதன் அர்த்தம் சிங்க நாடு என்பதாகும்.

இதே முதலாம் அத்தியாயத்தில் இலங்கை - சீன பௌத்த தொடர்புகள் பற்றியும் பேசப்பட்டுள்ளது.இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் இலங்கை சீனர்களின் சனத்தொகை பற்றி விவாதிக்கப்படுகிறது. 1816 ஆம் ஆண்டு 80 முதல் 100 ஆண்கள் என்று இருந்து, 1881 ஆம் ஆண்டு 35 ஆண்கள், 14 பெண்கள் என்பதாக பதிவாகிறது. 1963 ஆம் ஆண்டு 238 ஆண்கள் 159 பெண்கள் 1981 ஆம் ஆண்டு 448 ஆண்கள், 128 பெண்கள் என பதிவு பெறுகிறது.

மூன்றாவது அத்தியாயம் நவீன இலங்கையின சீனர்களின் பல்வேறு பரிமாணங்களை ஆராய்கிறது. இதில் அவர்கள் பிரஜா உரிமைப் பெற்ற காலம், கல்வி நிலை, பெயர்கள், திருமண பந்தம், தொழில் முதலான விடயங்களுடன் அவர்களது வாழ்க்கைக் கோலம் பற்றியும் ஆராயப்படுகிறது.

2008 ஆம் ஆண்டு சீன வம்சாவளியினருக்கான பிரஜாவுரிமை வழங்கும் சட்டம் இலங்கைப் பாராளுமன்றில் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது. (2009 ஆம் ஆண்டு 6 ஆம் இலக்க சட்டமே இந்திய முகாம்களில் வாழும் இந்திய வம்சாவளியினரான இலங்கை அகதிகளுக்கு இலங்கைப் பிரஜாவுரிமை வழங்கும் சட்டம் நிறை ஏற்றப்பட்டது)

2016 ஆம் ஆண்டில் பத்தாயிரத்துக்கு மேற்பட்ட சீன மக்கள் இலங்கையில் வேலை செய்வதற்கான அனுமதிப் பத்திரத்தைப் ( Working Permit ) பெற்றுக் கொண்டுள்ளதாகவும் புத்தகம் பதிவு செய்கிறது.

நான்காவது அத்தியாயம் இலங்கையில் சீன மொழி கற்றல் கற்பித்தல் பற்றியானது. 1954 ஆம் ஆண்டிலேயே கொழும்பில் சீன மொழி கற்பிக்க பாடசாலை உருவாக்கம் பெற்றுள்ளது. 1970 களில் இலங்கைப் பல்கலைக் கழகத்தின் வித்யாலங்கார வளாகத்தில் சீன மொழிக் கற்கைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளன. இரண்டு ஆண்டுகள் சான்றிதழ் கற்கை நெறியாக தமிழ் , ஹிந்தி, ஜப்பான்,ஆங்கிலம் , பிரெஞ்ச், ஜெர்மன், ரஷ்யா என்பவற்றோடு சீன மொழியும் கற்பிக்கப்பட்டுள்ளது.

1972 ஆம் ஆண்டு பேலியகொட வளாகத்திலும் ( களனி பல்கலைக் கழகம்) இதே முறைமையில் சீன மொழிக் கற்கைகளை ஆரம்பித்துள்ளது. 1980 ஆம் இலங்கையின் உயர்தர பாடவிதானத்திலும் சீன மொழி சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

2008 க்குப்பின் களனிப் பல்கலைக்கழகம், கொழும்பு பல்கலைக்கழகம் ஆகியன கன்பூசியஸ் நிறுவகம் என்ற பெயரிலும்,சப்ரகமுவ பல்கலைக் கழகம் லும்பினி கல்லூரி போன்றனவும் சீன மொழி சான்றிதழ் கற்கை நெறியாக உள்வாரி, வெளிவாரி பாடநெறிகளைக் கொண்டுள்ளன.

அத்தியாயம் ஐந்து இலங்கை சீனர்களின் இலக்கியம் பற்றி ஆய்வு செய்கிறது. அவை பெரும்பாலும் இலக்கிய படைப்புகளாக அன்றி பாடப்புத்தகங்களாக, மொழிபெயர்ப்புகளாக, கதைப் புத்தகங்களாக வெளிவந்துள்ளமை பதிவாகிறது. ஆறாவது அத்தியாயம் சீன மொழியில் உள்ள வேறுபாடுகள் அவை இலங்கையில் பிரதிபலிக்கும் விதம் பற்றி ஆராய்கிறது.சீன மொழி பேசும் பலர் இலங்கையில் நிரந்தரமாக வாழ்வது சிறப்பம்சம் என்றும் ஆய்வு கூறுகிறது.

இலங்கையில் அமையப்பெற்றுள்ள சீன வியாபார நிலையங்கள், சீன குடும்பங்கள், சீன மொழி புத்தகங்கள முதலான படங்களும் நூலில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

சீன மொழி சிறப்புப் பட்டம் பெற்ற பேராசிரியர் சங்கைக்குரிய நெதாலகமுவே தம்மாதீன தேரர் 1999 ஆம் ஆண்டு களனிப் பல்கலைக் கழகத்தில் இணைந்ததுடன் 2007 ஆம் ஆண்டு சங்காய் பல்கலைக் கழகத்தில் கலாநிதிப் பட்டமும் பெற்றுள்ளார். எங்கள் சீனம், இலங்கை சுற்றுலாத்துறைக்கான சீன மொழி உள்ளடங்களாக பல நூல்களை எழுதி உள்ளார். இலங்கை ஒரு பன்மொழி, பல்லின, பல்கலாசார பண்பாட்டு அம்சங்களைக் கொண்ட நாடு எனவும் நூலாசிரியர் வலியுறுத்துகின்றார்.

இந்த ஆய்வின் அவதானிப்புகள் இலங்கை சீன மக்களினதும் அவர்தம் மொழியிலும் நவீன இலங்கையில் ஏற்பட்டிருக்கக் கூடிய துரித முன்னேற்றங்களை சுட்டி நிற்பதாக பின்னட்டைக் குறிப்பை நிறைவு செய்கிறார் நூலாசிரியர்.

காலத்தின் தேவையுடன் கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய நூல் இது.